Nog een paar foto’s:

Vandaag zijn we nog maar eens naar ons nieuwe onderkomen gaan kijken, om een beter idee te krijgen waar we aan gaan beginnen. Grofweg hebben we de maten van alle vertrekken opgenomen, zodat we een soort van plattegrond kunnen maken. Uiteraard hebben we een groot aantal foto’s gemaakt, en hier een kleine selectie:


Nella, Pat Busch, en één van de nieuwe trotse eigenaren.

Nella (links) is een verhaal apart. Ze is 88 jaar, leeft daar helemaal alleen, en rijdt nog auto. Ze huurt het huis van de man rechts op de foto, Pat Busch, van duitse afkomst, grootgrondbezitter.


Op de koffie bij Nella.

Het mag duidelijk zijn dat we aan de keuken nog wel iets willen veranderen… We drinken hier overigens “kits-koffie”, Zuid-Afrikaans voor oplos-koffie.


De Woonkamer

De voordeur komt rechtstreeks midden in de woonkamer uit, iets wat hier vroeger heel gebruikelijk was.


De voorkant van het woongedeelte (en van Rita)

De indeling van het originele woonhuis is heel simpel, het is 15 meter breed en 8 meter diep. Dat is op de foto vanaf links tot de bloempot tussen Rita en de boomstam. De breedte van 15 meter is binnen verdeeld in 3 gelijke gedeelten: een keuken, een woonkamer, en een slaapgedeelte. Het komt er op neer dat we een (woon)keuken hebben van 8 x 5 meter. De meest linkse deur op de foto komt uit in de keuken. De deur in het midden komt uit in de woonkamer (ook 8 x 5 meter), en rechts daarvan is het slaapgedeelte van wederom 8 x 5 meter. Dit gedeelte is in tweeën gedeeld, zodat er vanuit de woonkamer 2 deuren naar 2 slaapkamers lijden, ieder zo’n kleine 4 x 5 meter. Dit complementeert eigenlijk het originele woonhuis, wat één van de oudste gebouwen in het gebied is. De muren zijn zeker een halve meter dik, de houten plafonds zijn zeker 3 meter hoog, de binnendeuren zijn puur antiek, en de vloeren (behalve de keuken) zijn van hout.
Dit woonhuis willen we zoveel mogelijk in de originele staat laten

Links van de bloembak tussen Rita en de boomstam is een aanbouw van zo’n 7,5 x 7 meter, bestaande uit een badkamer van 7,5 x 2,5 meter en een slaapkamer van 4,5 x 7,5 meter, met een deur naar de patio.

Overigens, de boom die zo prominent in onze voortuin staat, is een z.g. peperboom, meer als 100 jaar oud.


De (voormalige / toekomstige) oprijlaan.

Dit is een dubbele rij olijvenbomen, die ooit de oprijlaan omzoomden. Inmiddels is die oprijlaan helemaal dichtgegroeid door gebrek aan onderhoud, maar één van onze eerste projecten wordt om deze originele oprijlaan in ere te herstellen.


Waenhuis en woonstel

De rechterkant bestaat uit een z.g. “waenhuis” en een “woonstel”. Het waenhuis (wagenhuis) is een open ruimte van 14 x 8 meter, ook weer meer als 100 jaar oud, en daaraan is een woonstel gebouwd, een soort van appartement met woonkamer, slaapkamer, keukentje, van totaal 14 x 6 meter.


De huidige tuin.

Zo ziet de tuin er op dit moment uit.


Hier moeten we nog iets voor verzinnen


Hier ook.

Wat gaan we er mee doen...

In grote lijnen zijn de plannen nog steeds hetzelfde, we willen een aantal gastenverblijven bouwen, een zwembad, een tennisbaan, etc. Maar eerst gaan we het huis opknappen, waarbij we het zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat willen laten. Nieuwe badkamers gaan er zeker komen, en aan de keuken moet ook wel het een en ander gedaan worden, maar er worden geen muren uitgeslagen of zo. De grote uitdaging wordt echter om de ruim 6 hectaren grond om te scheppen in een mooie tuin, met daarin de gastenaccommodatie. Deze keer hebben we volop water tot onze beschikking, dus met het ontwerpen van de tuin kunnen we onze fantasie de vrije loop laten. Bijna het hele perceel is omgeven door boom- en wijngaarden, dus dat zou heel erg mooi kunnen worden, denken we.
We denken dat de locatie zodanig is dat gasten zich niet hoeven te vervelen, in onze directe omgeving is van alles te beleven:

Klaas Voogds Game Reserve: http://www.patbusch.co.za/
Soekershof Walkabout: http://www.soekershof.com/
Sheilam Cactus Garden
Rusticus Antique Wine Cellar: http://www.patbusch.co.za/
Fraai Uitzicht 1798: http://www.fraaiuitzicht.com/
Kranskop Private Celler: http://www.wine.co.za/Directory/Winery.aspx?PRODUCERID=4693

Dit alles is binnen loopafstand, en we zitten natuurlijk midden in de Robertson Wine Valley, die weer deel uitmaakt van de Route 62, de langste wijnroute ter wereld.
Kortom, een plek op een uitstekende locatie. Maar wat nog belangrijker is, wij vinden het een heel lieflijk plekje, en zijn vastbesloten om er iets moois van te maken.

Plan B

Het is al weer twee weken sinds we iets van ons hebben laten horen, maar nu hebben we dan ook echt iets te melden: Plan B is in werking gesteld.
Het begon allemaal een week of drie geleden, we waren ’s avonds met Sjors en Mara wat door Robertson aan het wandelen, kwamen langs een makelaarskantoor en stopten om de advertenties die voor het raam hingen te bekijken. Even later komt er een persoon naar buiten, die ziet ons staan en vraagt of wij naar iets specifieks op zoek waren. Hij bleek de baas van het kantoor te zijn, en wij vertelden dat we op zoek waren naar een niet al te grote boerderij, liefst zo dicht mogelijk tegen de bergen. Hij vroeg onze telefoonnummers en zou contact opnemen. In Zuid Afrika betekent dat meestal dat je er dan verder niets meer van hoort, maar deze keer ging het anders. Hij belde twee dagen later, hij dacht iets te hebben gevonden en wilde er met ons naartoe gaan. Twee dagen later kwam hij ons ophalen en we gingen op weg naar de plek die hij voor ons in gedachten had. Het bleek inderdaad een prachtige plek te zijn, maar er zaten 2 redelijk grote problemen aan: het was veel te duur, en het was net verkocht.
Diezelfde makelaar is toen op zoek gegaan voor ons, en een paar dagen later nam hij ons mee naar een oud boerderijtje, een kilometer of twaalf buiten Robertson. Het lag in een dal wat bekend staat als “Klaas Voogds”. Wij waren al meermalen in die buurt geweest, want goede bekenden van ons hebben daar een botanische tuin en nog veel meer opgezet (http://www.soekershof.com/), en daar komen we regelmatig.
Het boerderijtje bestaat uit een meer als honderd jaar oud woonhuis (omgeven door een drietal zo mogelijk nóg oudere bomen), met muren van ruim een halve meter dik, en binnendeuren zo laag dat een persoon van gemiddelde lengte verschrikkelijk moet uitkijken. Dan is er een nog ouder, uit klei opgetrokken “waenhuys”, een wagen-huis, een soort garage uit de tijd dat er nog geen auto’s bestonden. Verder is er zo links en rechts het een en ander aan- en bijgebouwd, en als je alles bij elkaar optelt dan kom je uit op een huis met drie slaapkamers, een badkamer die weinig voorstelt, een grote garage, en nog een klein maar compleet gastenverblijf. We zijn misschien een kwartier binnengeweest en toen wisten we het al: hier is iets leuks van te maken! Het hele perceel is ongeveer 6,5 hectare groot, er hebben de afgelopen 25 jaar druiven op gestaan, maar die waren er net uitgehaald omdat ze te oud waren.
We hebben een bod gedaan en na een week van intensief onderhandelen is afgelopen donderdag is de koop besloten. Hier zijn een 2-tal foto’s van ons toekomstig onderkomen:






De aanvaarding is op 1 februari 2005. Dit was voor ons een belangrijk onderhandelingspunt, want ons huurcontract loopt op 25 februari 2005 af. Uiteindelijk is het gelukt, en we zijn er hartstikke blij mee!

Het zoeken is begonnen

We hebben het lekker rustig gehad deze week, een paar keer op pad geweest met een makelaar, zelf een paar keer wat rondgereden, en zo kom je op heel speciale plekjes. We hebben nog niets gevonden waarvan we zeggen “dat is het!”, maar we krijgen wel meer en meer een idee wat beschikbaar is.
Voor de rest valt nog te melden dat de lente hier héél kort duurt, ongeveer een week, en we zitten hier inmiddels in de zomer. En dan mis je toch eigenlijk wel een inburgeringcursus. Want je wordt van de ene op de ander dag voor serieuze problemen geplaatst:

• Welke korte broek zal ik vandaag aantrekken
• Wie zet de parasol op voordat we buiten gaan ontbijten (we praten hier over ’s morgens 7 uur!)
• En zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat doe ik niet, want ik heb net het weerbericht in Nederland gezien, en je weet maar nooit welke gek zich aangesproken voelt. We hebben hier overigens de laatste twee dagen een koufront gehad, en dan daalt de temperatuur meteen tot zo’n 26 graden.

En dan is hier een foto van onze nieuwe auto, waar we heel blij mee zijn.

De komende week gaat een stuk drukker worden, maar dat horen jullie nog wel.

Uitgehuild en opnieuw begonnen

Het was een bewogen week, en geen makkelijke. Maar we zijn er nog steeds van overtuigd dat het een verstandige beslissing was om het project “Three Hills Bed & Breakfast” te stoppen op een moment dat het nog kon. Na een paar verschrikkelijke baaldagen hebben we de draad weer opgepakt en zijn begonnen aan Plan B. We hebben er even de buik van vol om zelf te gaan bouwen, en kijken nu rond om een bestaande ‘bed & breakfast’ te kopen, of een object wat redelijk eenvoudig om te vormen is in een B&B. We beginnen hier in de buurt van Robertson, want het bevalt ons uitstekend in deze streek.

Dan gaan we nog afscheid nemen van Three Hills. De paaltjes gaan weer uit de grond, en een aantal persoonlijke dingen die we er neergezet/gehangen hadden worden weer opgehaald. En dat is dan de afsluiting van een hoofdstuk wat dan misschien niet goed afgelopen is, maar waar we wel veel van geleerd hebben. Overigens, we hebben ruim 40 reacties gehad op de ontwerpen van het logo, waarvoor dank. De overgrote voorkeur (35 stemmen) ging naar het traditionele logo, het moderne ontwerp kreeg 5 stemmen, en een tweetal reacties kwamen min of meer op een gelijk spel uit. Het is dan wel mosterd na de maaltijd, maar logo 1 (traditioneel) zou het tóch niet geworden zijn. Meerdere ter zake kundige lezers wisten ons te vertellen dat in logo 1 een foto verwerkt is, en dat geeft een aantal problemen in het drukprocédé.

Verder zijn we druk met een aantal administratieve zaken. Eind deze maand verloopt ons visum, en we zijn na een tweetal bezoeken aan het Department of Home Affairs (Binnenlandse Zaken) zó ver dat binnenkort ons visum verlengt wordt tot eind maart. Binnen die tijd moeten we een werkvergunning regelen. Daarmee kunnen we weer 2 jaar langer blijven, en als we ons dan netjes gedragen krijgen we na afloop een permanente verblijfsvergunning. Wél moet ik komende week een nieuw paspoort regelen, want de geldigheid van je paspoort mag niet verstrijken tijdens deze hele procedure. Dat wordt een paar keer op en neer naar Kaapstad rijden, maar met onze nieuwe voiture (klinkt iets beter als het Zuid Afrikaanse “kar”) , die overigens uitstekend bevalt, is dat een fluitje van een cent. Even ter verduidelijking, het woord ‘auto’ gebruikt men niet in het Afrikaans, een sedan is een kar, een hatchback is een luikrug (nadenkertje!) , dan is er de pick-up die hier bakkie heet, en de categorie terreinwagens wordt hier simpelweg 4x4 (four by four) genoemd.