De Verschijning van Moeder Maria

De status van Klaasvoogds als bedevaartplaats is afgelopen week bevestigd met de alweer tweede verschijning van Moeder Maria. De oktobermaand is hier al omgedoopt tot Maria-maand, want de verschijning van vorig jaar speelde zich in diezelfde maand af. Ze arriveerde woensdagavond en vroeg of er bij ons nog plaats was in de herberg (Bethlehem was volgeboekt).


Moeder en dochter herenigd.

Haar bagage bleek voornamelijk uit kadootjes te bestaan. Een aantal van haarzelf (en Wim natuurlijk), maar ook veel die deze en gene meegestuurd hadden. Uiteraard willen wij iedereen hiervoor heel hartelijk bedanken. Het leek wel Sinterklaas, de keuken lag vol met: stukken oude kaas, pakken Venz hagelslag, een pijp, brieven, CD’s, 2 mattenkloppers, ondergoed, beeldjes, foto’s, nassi-ballen en bami-schijven, een Duitse vertaling van de Mallowdeen-website, en waarschijnlijk vergeet ik nog een aantal zaken. ‘s Avonds aten we voor het éérst na ruim twee jaar weer eens een nassi-bal en bami-schijf.


En daar hoort natuurlijk een frietje bij.

De eerste dagen hebben we het kalm aan gedaan, wat boodschapjes gedaan en hier wat rondgewandeld.


Het inspecteren van de landerijen

Gisteravond heeft ze ons getrakteerd op een etentje bij ons favoriete restaurant hier op Klaasvoogds, en vanmorgen hebben bezoek gehad van onze buren (Franci en Anton) en Nella.


Moeder Maria in Afrika

Morgen gaan Rita en haar moeder beginnen aan een uitstapje richting Westkust (Atlantische Oceaan). Ze gaan eerst een paar dagen naar Laaiplek, waar ze in het vakantiehuis van Elize en Arno mogen verblijven. Daarna een paar dagen Kaapstad, en op de terugweg nog even langs (aan) bij Astrid en Jan in Somerset West.

Ondertussen gaan er een aantal zaken gewoon door. Zo zijn we inmiddels zo ver met de vernieuwde website dat we hem in de lucht hebben gebracht: dus gauw even kijken op www.mallowdeen.com! Grootste veranderingen zijn:

• Nieuw fotomateriaal (voor het overgrote deel uit de hand (en camera) van Astrid;
• Door op de foto’s te klikken kan men ze vergroten;
• De Spaanse versie is klaar;
• In de’Links’-sectie is er de mogelijkheid om een brochure te downloaden;
• Voor diegenen die GoogleEarth gebruiken hebben we een link gemaakt om naar Mallowdeen Gardens te reizen.

Aan de Duitse versie wordt nog gewerkt, maar die is bijna klaar.

Verder zijn we ongeveer bij met het onderhoud aan de tuin en dat betekent dat we een nieuw stuk land gaan ontginnen en aanplanten. Het hele stuk op de volgende foto gaan we aanpakken, en een strook rond de vakantiehuisjes.


Ploegen

De buurman (in dit geval Stefan) heeft aangeboden om te ploegen met een zware tractor. Dat is inmiddels gebeurd, en morgen gaat hij de zaak een beetje egaliseren met een cultivator. Dan nog een keer met de eg erover, en we kunnen aan de gang!

De sterren zijn binnen!

Gisteren hebben we de officiële bevestiging gekregen van de Tourism Grading Council of South Africa, dat Mallowdeen Gardens is gekwalificeerd als een 4-sterren accommodatie. Waarmee we uiteraard heel blij zijn, maar we hebben nog geen tijd gehad om het te vieren. Het hele weekend hebben we weer gasten gehad, allebei de huisjes waren bezet. Sinds hun vertrek, vanmorgen om een uur of elf, is met name Rita doende geweest met bergen wasgoed. Want uiteraard moeten de huisjes weer zo snel mogelijk verhuurbaar zijn.

We hebben inmiddels ook kennis gemaakt met een minder leuke kant van het accommodatie-gebeuren: mensen die niet op komen dagen. Woensdagmiddag kregen we een telefoontje van iemand die dezelfde nacht bij ons wilde blijven slapen. Wij wachten, maar er kwam niemand. Ook waren we vergeten zijn telefoonnummer te vragen (stom natuurlijk, maar wij zijn nieuwelingen en leren iedere dag bij), dus konden hem niet bellen. En diezelfde avond waren we uitgenodigd voor een groot feest hier op Klaasvoogds (Axel en Mario van Fraai Uitzicht vertrekken naar Franschhoek). Maar iemand moest er thuis blijven, dus ik eerst een uur naar het feest en Rita thuis, toen Rita alleen naar het feest en ik thuis. Om tien uur was er nog niemand op komen dagen, en toen gaf ik het wachten op. De tent op slot en nog even (nou, even...) meefeesten. En gisteren ging het weer mis. We hadden afgesproken dat we tussen 5 en 6 even buurvrouw Yvonne zouden gaan feliciteren, die was jarig. We zijn amper binnen of een echtpaar belde vanuit de auto, waren vlak bij Robertson, en zochten een slaapplaats. Ik hen uitgelegd waar zij moesten zijn en maar weer gelijk terug naar huis. Weer kwam er niemand opdagen. Rare jongens, die touristen!

Verder zijn we erg druk met het aanpassen van de Mallowdeen website. Er komt compleet nieuw fotomateriaal op, uiteraard de 4 sterren, een Spaanse versie, en we scheppen de mogelijkheid om een complete brochure te downloaden. Met een beetje geluk is de vernieuwde site volgend weekend in de lucht.

Met het tuinieren zitten we een beetje in de problemen. Door een combinatie van een aantal factoren is onze planning helemaal uit de hand gelopen. Die factoren zijn:

• De wateroverlast en het werk wat daar (nog steeds) uit voortvloeit;
• De tractor is 2 maanden ‘stukkend’ geweest;
• De olijven-stekken nemen veel meer tijd als we gedacht hadden (we hebben nog steeds goede hoop om genoeg boompjes voor 1 1/5 hectare over te houden!);
• Het onderhoud van de tuinen die aangelegd zijn vergt veel tijd en we zijn nog steeds niet helemaal bij;
• We hebben de 4 sterren gekregen onder de voorwaarde dat we een aantal verbeteringen aanbrengen, zoals verlichting, bewegwijzering, carports, en nog een aantal zaken.
• Bij het in gebruik nemen van de nieuwe gastenverblijven lopen we tegen een aantal problemen op zoals een douche-vloer die niet goed afloopt naar het putje. Tot onze grote teleurstelling is onze aannemer niet meer thuis voor onze problemen. Dus moeten we zelf aan de gang;
• We hebben te strak gepland.

En zo zitten we nu met een tunnel vol met zaai/stek goed wat uitgeplant zou moeten worden, maar we hebben nog geen schoongemaakte ruimte waar we kunnen planten.

Al met al zitten we redelijk onder de stress, maar beginnen ook in te zien dat we die ons zelf opleggen. Want we zijn eigenlijk waar we wilden komen: we hebben ons eigen vakantie-oord(je), het is gekeurd en goed bevonden, en we krijgen gasten. De rest zal stukje bij beetje moeten goeien.

En dan krijgen we komende weken weer familiebezoek. Mijn psychisch/medisch bijstandsteam heeft me afgeraden om hier verder op in te gaan. Wel staat vanaf woensdagavond de traumahelicopter achter de tunnel.

Gezinsuitbreiding!

De winter heeft nu toch wel definitief het veld moeten ruimen, we hebben al de hele week mooi weer gehad, en dit weekend is het helemaal super. Temperatuur zo rond de 25 graden, geen wolkje aan de lucht, en geen zuchtje wind. En dan ook nog een lang weekend, want morgen is het hier een nationale feestdag. Wij klagen dus niet.

We zijn de hele week lekker buiten bezig geweest. Rita is de hele week samen met de tuinmannen de olijvenlaan aan het snoeien geweest, en die ziet er weer puik uit.


Snoeien

Donderdag kwam er een drainage deskundige van het Ministerie van Landbouw, op voorstel van de slotengraver die we in de arm genomen hebben. Hij zou aangeven waar we het beste drainage kanalen konden graven. Dit soort adviezen zijn hier gratis, en de mensen zijn deskundig. De persoon die hier kwam, een jonge vent nog, had ook in Wageningen gestudeerd. Wij hebben hem verteld wat ons waterprobleem was, en hij nam de hele situatie op zijn gemak op. Zijn conclusie was dat niet wij, maar onze buurman een probleem heeft. De dam van de buurman veroorzaakt duidelijk de wateroverlast, en het is hier wettelijk geregeld dat hij maatregelen moet nemen om die overlast op te heffen. En die maatregelen zouden in dit geval niet erg ingrijpend hoeven te zijn: Er ligt al een twee meter diep drainage kanaal rond de dam, alleen werkt het niet meer, het zit op verschillende plaatsen verstopt. Als dat kanaal naar behoren zou werken, zouden wij verlost moeten zijn van onze problemen. Voor ons was dit goed nieuws, wij moesten alleen maar de buurman zo ver zien te krijgen dat hij die kanalen zou laten ontstoppen. Voor de slotengraver was het minder goed nieuws, hij was hier met een man of 5 personeel en een hele berg palen die aan zouden moeten gaan geven waar er gegraven moest worden. Hij kon de palen op de auto laten liggen, want voorlopig wordt er niet gegraven! Gelijk maar de buurman aangesproken, en toen bleek dat er inmiddels al begonnen was met het open maken van de drainage kanalen. Die bleken her en der vol met wortels te zitten, maar ze hebben hier goed gereedschap om ze weer open te maken. Vrijdag was de klus geklaard en nu moeten we maar eens rustig afwachten wat het grondwater gaat doen.

En dan was er gezinsuitbreiding: al een paar weken lang liep hier een zwart-bruin katje rond. Duidelijk een huiskat, heel aanhankelijk en absoluut niet bang voor honden. We hadden in de buurt al eens rondgevraagd of er iemand een poes kwijt was, maar niemand kende haar. In eerste instantie lieten we haar niet binnen en gaven haar geen eten. Dat heeft zo een paar weken geduurd, en ze sliep in de garage, waar ze dag en nacht binnen en buiten kon door een raam waar geen glas in zit. Maar uiteindelijk hebben we afgelopen dinsdag toch besloten om ze binnen te laten en eten te geven.


En we noemen haar Nicky

De honden hebben haar al helemaal geaccepteerd, bij Cheeky ligt de zaak even anders. Die kijkt letterlijk en figuurlijk de kat uit de boom. We denken dat het allemaal wel goed komt. Overigens was er een paar weken geleden ook gezinsuitbreiding bij Rita’s petekind. Afgelopen maandag heeft oud-tante Rita de vingertjes en teentjes van de baby kunnen tellen via een Skype-webcam verbinding (mede mogelijk gemaakt door de overgrootmoeder van de baby). Volgens de "kenners" is het de mooiste baby van de hele wereld!

Met het veranderen van de seizoenen lijkt nu ook ons leven te gaan veranderen. Ik vertelde al eerder dat we hier momenteel mooi weer en een lang weekend hebben. En we hebben ook vakantieaccommodatie. En dan kan het zomaar gebeuren dat je ook nog gasten krijgt! Zo ook dit weekend, en we zijn er inmiddels achter dat de dagindeling er dan toch behoorlijk anders uit gaat zien. Momenteel hebben we gasten die vrijdag arriveerden en morgen (maandag) weer vertrekken. Dus zaterdagmorgen op tijd uit de veren om de voorbereidingen voor het ontbijt te regelen. Nu is het wel zo dat we zelf tijd nemen voor ons ontbijt samen vóór we ons om de gasten gaan bekommeren. In de praktijk komt het er op neer dat de wekker afloopt twee uur voor de tijd waarop de gasten willen ontbijten. Dan hebben we één uur om zelf op ons gemak “mens” te worden, en één uur om het te serveren ontbijt voor te bereiden.


Rita in haar element

Die voorbereidingen doen we samen. Zo mogenlijk wordt er ‘s morgens nog vers fruit geplukt (momenteel hebben we veel passievruchten) en proberen de gasten elke morgen iets anders voor te zetten. Elke morgen gebakken eieren met bacon is hier zo’n beetje de standaard, maar Rita denkt daar anders over. Zaterdagmorgen kregen onze gasten een flensje gevuld met mandarijntjes, banaan en pasievrucht. Verder was daar een tweetal vleessoorten, een tweetal kaassoorten (we hebben hier in de buurt een kaasboerderij gevonden die verschrikkelijk lekkere oude kaas verkoopt) en verschillende soorten brood(jes). Uiteraard aangevuld met een selectie van cereals en yoghurts


Ontbijttafel binnen

Zaterdag morgen was het nog te fris, dus speelde het ontbijtgebeuren zich binnen af. Overigens druk ik (Wim) ‘s morgens mijn snor meestal na de begroeting van de gasten, want er moet nog vanalles gebeuren: de tunnel, het zembad, waterfilters schoonmaken, enz. Na het ontbijt ruimt Rita alles op in de keuken, en tegen die tijd zijn de gasten meestal vertrokken. Dan gaan we het gastenverblijf opruimen/schoonmaken. Dat houdt in:

• Afwas: meestal maar een paar glazen en bordjes;
• Handdoeken verversen
• Bed opmaken
• Stofzuigen (indien nodig)
  

‘s Middags wordt de was gedaan, en tegen dat het donker wordt plaatsen we op een aantal strategische plekken (trappen!) olielampen. En dan worden de gastenverblijven “nachtklaar”gemaakt (bed open slaan, bedlampjes aan, etc). Moraal van het verhaal: wij krijgen het druk, waarschijnlijk met name in de weekends!


Onze gasten (gisteren, vandaag en morgen)

Maar om telkens weer andere mensen te ontmoeten is gewoon heel leuk. Zeker mensen die even weg willen uit de dagelijkse stress van hun baan/omgeving. Wij kennen dat.

Waar blijft de zomer?

Weer een week die min of meer rustig is voorbijgekabbeld. Met die lente wil het nog niet echt vlotten, de korte broeken liggen weer in de kast. Gisteren weer behoorlijk wat regen gehad, maar gelukkig hebben de genomen maatregelen gewerkt en hebben we het binnen overal droog gehouden. We kijken verschrikkelijk uit naar de zomer, die regen zijn we spuugzat!

Afgelopen maandag kregen we een telefoontje van de Tourism Grading Council. Die hadden de week tevoren vergaderd, onder meer over de aanbeveling om Mallowdeen Gardens vier sterren te geven. Er is toen besloten dat er een tweede inspectie moest komen, door een andere afgevaardigde. Die is afgelopen donderdag komen kijken en kwam tot dezelfde conclusie als de vorige: vier sterren moeten het worden. Eind deze maand wordt er weer vergaderd en dan zou de zaak helemaal rond moeten zijn.

De tractor is inmiddels weer gerepareerd, afgelopen maandag werd een nieuwe vooras afgeleverd. Dinsdag hem er gelijk maar onder geschroefd, en hij werkt weer als vanouds. Maar op de meeste plaatsen is het land nog zó nat dat ik er met de trekker nog niet op kan. En na die regen van gisteren kunnen we het helemaal vergeten, de komende dagen. Dit betekent dat op het braak liggende land het onkruid al maanden lang vrij spel heeft gehad. Met als gevolg dat de hele plak er momenteel prachtig bijligt:


Mosterd

Alles is overwoekerd door een manshoog, geel bloeiend onkruid, wat ze hier mosterd noemen. Levert wel een mooi plaatje op!

Lente!

Eindelijk hebben we ons normale leventje weer kunnen opvatten, na al dat gedoe met water. Niet dat we daar nu helemaal vanaf zijn, maar nu is het geduldig afwachten tot het grondwaterpeil daalt. En dat gebeurt ook wel, maar heel traag, een paar millimeters per dag. De gastenhuisjes kunnen we nog niet verhuren, want de septische tank staat nog helemaal vol water. In eerste instantie pompten we hem elka dag leeg, maar dan was hij de volgende dag weer helemaal vol. Sinds we hoorden dat bij verschillende mensen de septische tank spontaan uit de grond naar boven is gekomen (vanwege de hoge grondwaterspiegel), durven we niet meer te pompen. Geduldig afwachten maar.

Inmiddels hebben we wel een grote achterstand opgelopen met het onderhoud van de tuinen, en daar is de afgelopen week met man en macht aan begonnen. Want de lente is hier begonnen, en alles, dus ook het onkruid, begint volop te groeien. En te bloeien, getuige de volgende foto’s:


Orchideeën (1)


Orchideeën (2)


Lavendel


Ranonkel (1)


Ranonkel (2)


Aronskelk (heet hier Varkoor)


Lampenpoetser Callistemon


Gouemargrietjie Euryops pectinatus


Clivia

Verder valt er niet veel te melden, alleen dat we eind december al heel behoorlijk beginnen vol te lopen met boekingen voor de huisjes. Tot de gasten die we rond die tijd verwachten behoort ook nog familie: Wim en Annie van Happen sluiten een Zuid Afrika rondreis hier af met een weekje Mallowdeen Gardens. En op 4 oktober a.s. verwachten we Rita’s moeder. Nog een goeie 3 weken om me geestelijk en mentaal voor te bereiden…