Wederom een druk weekend, we zitten helemaal vol, vanaf afgelopen vrijdag tot komende dinsdag. Één verschil met vorige week: ditmaal hoeven we geen ontbijt te maken. Oftewel uitslapen, zowel zaterdag als zondag! Onze gasten zijn overigens een Noors / Amerikaans echtpaar, die hier in december rond Kerst ook al een aantal dagen verbleven. Dat was kennelijk heel goed bevallen, want ze zijn nu teruggekomen, met twee dochters, waarvan er één met een Nicaraguaan getrouwd is. We hebben hier momentel dus een zeer internationaal gezelschap.
Vorige week meldden we al dat we aan het proberen waren om midden in de week minimaal één dag vrijaf te nemen. Afgelopen week is dat heel goed gelukt, met Victorine en John hebben we woensdagmiddag een “cruise” op de BreedeRivier gemaakt.

Heel gezellig bijpraten met wat kaas, crackers en (uiteraard) een glaasje wijn.

’s Avonds hadden we al lang geleden een reservering gemaakt bij Fraai Uitzicht, want die avond was er een uitvoering van een lokaal koor. Dat gebeurt zomaar eens in de zoveel tijd, en is zo intens dat ik me er niet aan waag om ook maar te proberen het te omschrijven. Dit moet je meemaken om te weten waar dit over gaat. En om de avond nog specialer te maken, werden we getracteerd op iets wat we nog nooit gezien hadden: een komeet.

Komeet McNaught

Op de foto ziet hij er niet zo spectaculair uit, maar al drie avonden lang zitten wij hier ’s avonds met z’n zevenen (onze vijf gasten + wijzelf) aan de rand van het zwembad naar de hemel te turen, waar de komeet een spectaculaire show opvoert.

Ondertussen is het hier hoog zomer. Voor diegenen die zich niet helemaal voor kunnen stellen wat dat inhoudt: even op http://dutch.wunderground.com/global/stations/68718.html?bannertypeclick=big2 klikken en dan zie je waar we over praten, momenteel zo midden 30, later deze week over de veertig. Pikant detail is dat we momenteel ook zonder water zitten. Op vrijdag barstte de hoofdleiding. Normaal gesproken zijn we zelf heel goed in staat om dit soort calamiteiten het hoofd te bieden, maar in dit geval betrof het een oud gedeelte, nog uitgevoerd in asbest.
De gebarsten waterleiding.

Daar moest hulp aan te pas komen, maar wij wonen al een poosje hier, en we weten inmiddels dat vrijdagmiddag niet een echt gunstige tijd voor hulp is. Eerst zou er iemand ’s middags komen, toen zou er iemand ’s avonds na zessen komen, ’s zaterdagmorgens maar weer eens gebeld, ‘ons gaan een plan maak’ was het antwoord, en tot op dit moment hebben we geen water. Geen nieuwe aanvoer van water, welteverstaan. Voor onszelf en onze gasten hebben we altijd een voorraad van 20.000 liter water, om dit soort situaties te ondervangen. Maar besproeiing van tuin/planten, daar is momenteel geen sparke van.

Hoogseizoen

Rond het middaguur hebben we onze gasten uitgezwaaid en sindsdien is Mallowdeen Gardens weer even voor ons tweetjes. Eerst nog een paar wasmachines draaien, was ophangen, en dan hebben we een paar uurtjes voor onszelf. Dat voelt lekker, en we hebben dat ook nodig. We maken nogal wat uren, en elk rustpuntje is momenteel welkom.
Onze zondag begon vanmorgen met een zeurende wekker, zoals gewoonlijk, om kwart over 6. Eerst zelf wakker worden, wassen, aankleden, ontbijten, en dan aan de gang voor onze gasten. Na hun ontbijt nog wat gezellig nagepraat.
En behalve dat we in de greep van het hoogseizoen zitten, is het hier al weken hoog zomer. Elke dag meer als 30 graden, dus tijd voor siesta. Elke middag na de lunch gaan we even plat, al is het maar een half uurtje. Vanmiddag was het iets langer. En dan lekker afkoelen in het zwembad, waarvan de watertemperatuur momenteel min of meer draaglijk is: zo rond de 27 graden. We zijn er inmiddels al wel achter dat mijn briljante idee om het water m.b.v. de zon te verwarmen in de praktijk toch iets minder briljant werkt als gepland, maar daar verzinnen we wel weer iets op.
Afgelopen week zijn we er wel mee begonnen om er een dagje tussenuit te gaan. Dat hadden we gepland op dinsdag, maar maandagavond kregen we onverwacht gasten. Die bleven twee nachten slapen, dus het werd donderdag. ’s Morgens om half acht zaten we in de auto, richting Kaapstad. Eerst nog een paar zakelijke dingen regelen, maar verder was het vakantie, flaneren over de Waterfront, leker luxe lunchen, weer eens door een boekwinkel snuffelen, enz. Om vijf uur waren we weer terug, en we hebben elkaar beloofd dat we dit (veel) vaker moeten doen.
Komende week valt ons weekend op woensdag/donderdag: dan komen Victorine en John op bezoek en blijven een nachtje slapen. Het avondprogramma is reeds bekend, maar we proberen ’s middags ook nog een locale attractie te boeken. Wordt vervolgd.
Vanaf vrijdag zijn we (Mallowdeen Gardens) weer helemaal volgeboekt (beide cottages en het appartement) tot dinsdag. En op diezelfde dinsdag ( we praten dan inmiddels over de 23e) arriveren Michel & Ineke, die wij nog kennen uit onze Dubai-tijd. Michel is ook bij ons in Zimbabwe geweest, samen met Ineke in Geldrop (meermalen) en in ons vakantiehuis in Brittania Baai.
Een hoop leuke dingen om naar uit te kijken, en daar gaat het uiteindelijk om. Qua tuinieren is hier e.e.a. compleet tot stilstand gekomen. Enerzijds ontbreekt het ons aan tijd om een nieuw project op te starten, anderzijds is het gewoon veel te heet en droog om te planten. De twee tuinmannen zijn eigenlijk alleen maar bezig met water geven en schoffelen.
En dan nog iets anders: in augustus 2005 hebben we onze eerste fruitboompjes geplant. Eergisteren hebben we 2 kilo perziken geplukt van deze boompjes, en Rita heeft er vandaag jam van gekookt!

Waar blijft de tijd...

Wederom wensen wij iedereen het allerbeste voor 2007. We zijn een beetje laat met dit bericht, maar ons ekskuus is dat we momenteel in het hoogseizoen zitten. En blijkbaar hebben wij toch een behoorlijk aantal dingen goed gedaan, want we krijgen meer en meer gasten. Om even een indruk te geven hoe het hier de laatste week is gegaan:

In de eerste plaats hadden we hier mijn neef Wim van Happen met zijn vrouw Annie. Zij hebben hier de kerst doorgebracht, en we hebben verschrikkelijk gezellig gepraat over vroeger en nu.

Zij hebben een nieuw exemplaar toegevoegd aan onze roest-gevoelige dierenverzameling.

Tegelijkertijd hadden we een Noors echtpaar, hij is hier in Zuid Afrika ėėn jaar
voor zijn werk. De contacten met hun waren zodanig dat we op tweede kerstdag ’s avonds met z’n allen gezellig samen een braai geregeld hadden.

Woensdag 27 december heb ik Annie en Wim weer naar Kaapstad gebracht, voor hen zat de vakantie er weer op. Inmiddels waren er alweer nieuwe gasten gearriveerd, ditmaal voor een nacht. Donderdag vertrokken ze weer, evenals de Noren, en arriveerden er een zes-tal nieuwe gasten. Victorine en John, met een bevriend echtpaar en kinderen.

Dat leverde een volle ontbijtkamer op, want de laatste dagen van 2006 waren nogal winderig. (Nogal winderig betekent hier dat de kerstboom 3 keer omgewaaid is, alle parasols omwaaien, en dat de ligbedden uit het zwembad moeten worden gehaald...)

Vrijdag de 29e arriveerde weer een andere vriendin die we nog kennen van onze Zimbabwe-tijd. Zij is gebleven tot gisteren. En op zaterdag 30 december hadden we nog een viertal Zuid-Afrikaanse gasten, die bleven ook tot in het nieuwe jaar.

Kortom, wij zijn druk, en ons voornemen voor 2007 is om zoveel mogelijk taken te delegeren, zodat we samen meer tijd kunnen besteden aan de dingen die we het liefste doen.

Eigenlijk zijn we toch wel een beetje trots, in oktober (onze eerste maand) hebben we 18 overnachtingen verkocht, in november waren het er meer als 30, in december meer als 40, en in januari hebben we op dit moment al zoveel reserveringen dat we december gaan overtreffen.

Wij wensen jullie allemaal een fijne Kerst!

Afgelopen maandag zijn de vlaggepalen geplaatst, en dinsdag kwamen de vlaggen binnen (per courier, want zoiets is hier in de buurt niet te koop, daar moeten we echt voor naar Kaapstad). We hebben een paar foto’s gemaakt van de vlaggenparade:















En dan kregen we afgelopen vrijdag dus weer familiebezoek: Wim en Annie uit St. Hubert.

Wim is een volle neef van mij (Wim), zoon van ome Frans van Happen (‘de slagter’, een broer van ons moeder) en tante Drika uit Geldrop, maar wij kenden elkaar niet of nauwelijks. Daar komt snel verandering in, want we houden ons momenteel vrij intensief bezig met “bij-buurten”.

Verder zijn de weeromstandigheden van dien aard dat we hier geen uren binnen achter de computer kruipen om een langdradig verslag uit te brengen over vanalles en nog wat.


Wėl wensen wij iedereen een kerstfeest wat net zo relaxed is als het onze.

Stilte voor de storm.

Sinds een hele poos geleden hebben we dit weekend helemaal geen gasten. We hebben zowel gisteren als vandaag uit kunnen slapen! Een ongekende luxe tegenwoordig, en we hebben er van genoten. Gisteren hadden we besloten om mar eens een paar kerstbomen voor de dag te halen. Voor ons is er eigenlijk helemaal geen kerstsfeer, daar is het gewoon te warm voor. En die kerstliedjes op de radio, daar zit ook weinig nieuws tussen. De kerstspullen liggen merendeels op de zolder, en daar komen we niet zo vaak. Maar gisteren dus wel, en bij het openen van de zolderdeur werd het al gelijk duidelijk dat er op zolder behalve kerstspullen inmiddels ook wespen waren. En niet van die gewone, maar van de hele grote, van alle kanten geel/zwart gestreept. Met ware doodsverachting heb ik de nodige kerstspullen naar buiten gebracht, en vervolgens een paar rookbommen afgestoken. Vandaag was het rustig op zolder.
We hebben het sober gehouden qua kerstversiering. Bij het zwembad staat een kerstboom met lichtjes, en de overkapping hebben we ook aangekleed met lampjes. Ziet er in het donker heel mooi uit, maar helaas kunnen we dat met onze simpele camera niet vastleggen.

In de huisjes heeft Rita zo links en rechts wat kerstballen neergehangen, en bij ons in huis staat een simpel kerstboompje (Ikea). Zoals overal is Kerstmis in Zuid Afrika door de commercie uitgegroeid tot een verschrikkelijk eet-, drink-, en cadeau gebeuren, en ook dit jaar gaat het een beetje langs ons heen.


De komende week gaan we ons bezighouden met een aantal zaken die een uitvloeisel zijn van onze permanente verblijfsvergunning, Maar het vakantieseizoen is hier aangebroken, dus het kan best zijn dat we tot half januarie geen stap verder komen. Een ander probleem wat we hebben is dat onze ligbedden, die bij het zwembad staan, gewoon van slechte kwaliteit blijken te zijn. Een van onze gasten is er doorheen gezakt, en toen hij een andere probeerde, gebeurde er precies hetzelfde.

Dus gaan we de komende week de hele zaak repareren. Dat moet wel, want we krijgen vrijdag weer gasten. Familie nog wel, en dat is een hele tijd geleden! Zaterdag komt er ook nog een Noors echtpaar, wat hier de Kerst komt doorbrengen. Vlak na Kerst komen Victorine en John met vrienden en hun kinderen, en daarna zitten we ook weer helemaal vol met gasten en Lietje Stroobach, ons dierbaar vanuit onze Zimbawe-tijd, die hier met ons de jaarwisseling gaat doorbrengen. Kortom, het wordt weer lekker druk, de komende weken.

Nagekomen bericht van de afd. Personelszaken: Afgelopen dinsdag 12 december hebben we onze langst in dienst zijnde personeelslid op staande voet onstlagen. Willem was ‘s maandags nog te dronken om op te komen dagen. Dinsdag was hij er weer, wij hadden de ontslagbrief al klaar en hebben hem gelijk weer naar huis gestuurd. Reden van ontslag: Afwezigheid, Onvermogen om werk te doen vanwege ziekte, en belemmering van het genezingsproces. Hij had nog een paar snipperdagen te goed, die hebben we braaf uitbetaald. En dat was het verhaal Willem. Een trieste zaak, maar wij konden niet anders. Inmiddels is een zoon van Poppie hier op proef begonnen.