Nog steeds koud!

Het verhaal wordt ééntonig, maar de koude blijft maar aanhouden. Gisteren en vandaag volop regen gehad, en ook voor morgen en overmorgen is de voorspelling koud en nat, met nachttemperaturen van dicht tegen het vriespunt.

En verder zijn er geen schokkende feiten te vermelden. Waar we vorige week mee bezig waren, daar zijn we verder mee gegaan, donderdag weer eens kans gezien om er een dagje ertussenuit te gaan. En waar zijn we naar toe geweest: naar de dierentuin. Dit had een reden: vorig jaar zijn we begonnen met een personeelsuitstapje. Toen zijn we op verzoek van ons personeel naar zee geweest, en dit jaar kwam het verzoek om naar een dierentuin te gaan. Nu is er in de West-Kaap één dierentuin, in de buurt van Stellenbosch, en daar zijn we eens rond wezen kijken. Gewoon om wat vooronderzoek te doen: hoe lang is het rijden, hoe lang kan men zich daar vermaken, kunnen we daar ook nog wat eten, en dat soort dingen. Daar zijn we nu helemaal uit, dus nu is het alleen nog een datum prikken. Dit doen we in overleg met Han en Jan, die hier tijdens onze afwezigheid op het beestenspul passen.

Hier is Jurie bezig om de poort van de Japanse tuin te verven.

Tussendoor ook nog even de grapefruits controleren!

Gisteren was zo’n verschrikkelijk koude en miezerige dag, dat we de hele dag zo ongeveer voor de tv hebben gezeten. Via de al eerder genoemde Han & Jan, die vorige maand nog in Nederland in waren, hadden we alle 7 afleveringen van de serie Stellenbosch op dvd gekregen, en we hebben het gepresteerd om die op één dag te bekijken. We waren overigens best wel onder de indruk van de serie, die best wel een goed beeld schetst wat betreft de problematiek hier op het platteland, vonden wij.

Vandaag begon ook weer met regen, maar laat in de middag klaarde het gelukkig even op. Toen zijn Rita en Yvonne nog even wezen wandelen bij ons achter de bergen in. Niet verkeerd eigenlijk, om het Pat Busch Nature Reserve zo ongeveer als buurman te hebben.

Ondertussen kreeg ik onverwacht bezoek:

Ik loop naar de keuken, hoor een klap, zie een explosie van glassplinters, en een wolk van veren. Wat bleek: een duif vloog pardoes binnen door het keukenraam, om aan de andere kant van de keuken, 8 meter verder, tegen de muur tot stilstand te komen. Zwaar gewond, bleek toen ik eenmaal besefte wat er gebeurd was.

Eerst de duif met behulp van een handdoek naar buiten verhuisd, naar een plek ver van een viertal zeer geïnteresseerde huisdieren, en toen werkelijk de hele keuken schoon moeten maken: er lagen overal glassplinters en veren. Het was inmiddels al donker toen we het raam met karton dicht hadden, om de grootste koude buiten te houden. Morgen dus eerst maar een nieuwe ruit en stopverf halen!

Overigens is het niet allemaal kommer en kwel hier, alleen hebben wij een beetje moeite met een dag zonder zon. Maar er zijn ook ontwikkelingen die ons goed doen: we krijgen al veel aanvragen en daadwerkelijke boekingen voor het komende seizoen. We hebben zelfs al mensen teleur moeten stellen die in November bij ons wilden komen logeren, maar helaas (voor hun) waren we nét op die datum al vol. Er zijn al boekingen voor volgend jaar Maart, April, en zelfs Juni! En ook afgelopen weekend hadden we weer gasten: en die wisten ons te vertellen dat de walvissen weer terug zijn. Hun vorige overnachtingadres was aan de zuidkust (De Hoop Nature Reserve), en daar hadden ze al volop walvissen gezien. Het officiële walvisseizoen loopt hier van Julie t/m December, en het feit dat ze er weer zijn is voor ons een teken dat het nieuwe zomerseizoen eraan zit te komen.

Hartje Winter!

De nachttemperaturen dalen tot onder de 5 graden, en overdag ergens tussen de 10 en 15 graden. Afgelopen vrijdag hadden we er ook nog wat regen bij, en dan is het hier niet echt aangenaam. Maar we hebben ons er deze winter duidelijk beter op ingesteld: we stoken nu in bijna elke ruimte: momenteel is de houtkachel aan in de keuken, in de kamer brandt een gaskachel, en bij de TV en de computer hangen elektrische radiators.

Afgelopen nacht hadden we gasten (Nederlanders nog wel, redelijk uniek voor deze tijd van het jaar), en dan wordt er achter ook gestookt: uiteraard de open haard van het huisje waarin de gasten logeren, maar vanmorgen bij het ontbijt ook de grote open haard in de ontbijtkamer. Er gaat hier momenteel nogal wat hout in rook op, en we moeten de voorraad eerdaags weer aanvullen. We hebben wel genoeg voor deze winter, maar het hout wat je nu koopt is nat, en moet dus weer een tijdje drogen. Want over twee maanden hebben we wéér hout nodig: dan begint het barbecue seizoen hier alweer: we kijken er naar uit!

We hebben eigenlijk niets schokkends te melden, alles loopt min of meer volgens de planning:

We zijn begonnen met de aanleg van de nieuwe “Japanse tuin”:

Hier worden de palen geplant…

Voor de toegangspoort die in aanbouw is.

Alle tapijten zijn goed onderhanden genomen door de dames:

En onze hoveniers hebben zo’n 1000 stekken gemaakt van bosbessen. Allerlei technieken en tactieken hebben we hier toegepast: we zien wel wat het wordt!

“The Day After…”

Ik heb de poule niet gewonnen. Mijn voorspelling was 4-0 voor Nederland. Het pakte een beetje anders uit, maar we hadden een gezellige avond!

Weer een relatief koude week gehad, voornamelijk bezig geweest met groot onderhoud, en wat dat betreft liggen we helemaal op schema. Zoals vorige week al verteld moesten er een aantal modificaties gemaakt worden in de huisjes, en dat is inmiddels grotendeels gebeurd. De keukenafvoeren zijn veranderd, en de douchevloer is klaar om afgewerkt te worden.

Verder hebben we de kweektunnel weer in gebruik genomen. Hij vervult een soort van dubbel-functie: één stuk is helemaal gereserveerd voor de was: we hebben daar een aantal waslijnenen gemaakt, en we kunnen nu op elk gewenst moment wassen, onafhankelijk van de weersomstandigheden. Maar we zijn ook weer volop aan het zaaien en stekken. De komende week gaan we iets nieuws proberen: Onze buren kijken hun ogen uit hoe wij bomen en planten vermeerderen, en beginnen ons te accepteren als buren die weten waar ze mee bezig zijn. Niet in de laatste plaats omdat onze zelfgekweekte olijfboompjes het bijzonder goed doen! Één van onze buren kweekt blauwe bessen, en gaat de komende week zijn gewas snoeien. Hij heeft ons gevraagd om stekken te maken van zijn snoeisel, hij heeft behoefte aan nieuwe planten, en in de handel zijn die relatief vrij duur. Dus de komende week gaan wij op alle mogelijke manieren proberen om blauwe bessen te stekken. Niet zozeer om daar geld mee te verdienen, als wel de uitdaging, en we willen zelf ook graag een aantal van die bessenstruiken.

Vanmiddag zijn we op bezoek geweest bij Hilde en Dieter, een Duits echtpaar wat ongeveer op de zelfde tijd als wij hier (in Robertson) neerstreek, inmiddels zo’n kleine 4 jaar geleden. Zij zitten bijna midden in het dorp, op een perceel van 1 hectare! Zij zijn druk bezig om hun tuin te reorganiseren, en de komende week gaan we bij hun langs om allerlei planten uit te doen. Ze hebben ontzettend veel bamboe, wat in de weg staat…

De afdeling Personeelszaken heeft verder nog te melden dat Mollie inmiddels weer terug is. E.e.a. heeft ons wel doen besluiten om haar een schriftelijke waarschuwing te geven, en we weten nu ook dat ze inmiddels 4 maanden zwanger is…

Nog steeds koud, en dat blijft zo nog even!

We zitten in een wat langere koudeperiode als we gewend zijn: we stoken nog steeds volop, al ruim één week, en de voorspelling is dat het de komende dagen niet veel verandert: overdag ergens tussen de 16 en 18 graden, en ’s nachts onder de 10. Om een indicatie van de gemiddelde temperatuur te geven: het zwembadwater is momenteel 12 graden. Een goed excuus om ’s avonds met z’n alle dicht tegen mekaar op de bank te kruipen.

Zo hebben wij de afgelopen week het voetballen gevolgd, en bij elke goal van Nederland schrokken de beesten zich een hoedje van ons gejuich en vlogen de bank af en de kamer uit.

Onze Koos is afgelopen dinsdag ‘reg gemaak’, oftewel geholpen. Dat was niet helemaal goed gegaan: ’s middags had hij er al een aantal hechtingen uitgehaald en bloedde behoorlijk. Wij weer terug naar de dierenarts, hij moest daar de nacht doorbrengen, en woensdagmorgen konden we hem weer ophalen, dit keer had hij een keurige broek aan.

Hij is inmiddels helemaal hersteld van de ingreep, en is goeie vriendjes geworden met Saartje.

Afgelopen donderdag zijn Rita en ik sinds lang weer eens op cursus geweest. Het betrof hier een ‘Werkgewershulpprogram’, aangeboden door het ‘Sentrum vir Alkohol- & Dwelmafhankelikheid’. De doelstelling was het geven van advies aan werkgevers hoe om te gaan met alcohol- en drugverslaving onder het personeel. De tijd was goed besteed, vonden we. Jammer dat er zo weinig werkgevers waren. En dat maakt de zaak nog gecompliceerder: de meeste werkgevers zijn er mee opgegroeid dat werknemers onder invloed komen opdagen, of helemaal niet komen opdagen. Zij zien dat niet zozeer als een probleem, maar als een gegeven. En zijn niet gemotiveerd om hier tijd en geld in te steken om dat te veranderen.

Overigens zitten wij zelf ook weer met een dik probleem in het personeelsbestand: Mollie is de hele week niet op komen dagen, en ze heeft niets laten weten. In het informele circuit gaan geruchten dat ze zwanger is. Maar ook hier in Zuid Afrika gelden regels: als je ziek bent moet je dat telefonisch melden bij de werkgever, en je moet een briefje van de dokter kunnen overleggen. We zijn benieuwd of we ooit nog iets van Mollie horen…

Voor het tuinieren waren de weersomstandigheden weer uitstekend: één nacht heeft het niet al te hard geregend, voor de rest zeer gematigde temperaturen met regelmatig een zonnetje. We hebben deze maand 28 mm regen in de regenmeter gekregen: voeg daarbij de 30 mm die in mei gevallen zijn, en we hebben al weer ruim een kwart van ons jaarlijkse quotum binnen!

Éen van de dingen die we deze week aangepakt hebben is het verplaatsen van een grote agave. Eerst de helft van de bladeren met een zaag eraf gehaald, anders konden we er niet bij komen om hem uit de grond te halen.

Met behulp van de tractor werd hij naar zijn definitieve plek getransporteerd.

Hij komt midden op een grote hoop puin te staan. Die heuvel gaan we overigens nog helemaal aankleden met allerlei rotsplanten.

Maar voorlopig staat hij trots op zijn plaats, uitkijkend over de nieuwe succulenten tuin.

Komende week willen we graag beginnen met de eerste aanplant in Rita’s nieuwe Japanse tuin. Maar er staan ook nog andere dingen op de agenda. Morgen is hier een nationale feestdag, dus dan zal er niet zoveel gebeuren. Dit weekend hebben we nog gasten, maar dan houdt het toch wel even op: de eerst volgende boeking is op 10 Augustus. Waarschijnlijk komt er nog wel boekingen tussendoor, maar dit is natuurlijk wel de tijd voor groot onderhoud. Zo moet bijvoorbeeld de douchevloer van één van de cottages onderhanden genomen worden. En bij beide cottages moet er een nieuwe afvoer vanaf het aanrecht naar buiten gemaakt worden. Momenteel loopt die afvoer via de douche, en dat levert soms problemen op. In beide cottages willen we goeie verlichting boven de keukentafel aanbrengen. Het appartement willen we helemaal nieuw in gaan richten. En een jaarlijks terugkerend karwei is om alle tuinmeubelen weer op te knappen.

Wij komen de week wel weer door…

Even uitblazen…

Want het Robertson Wacky Wine Weekend zit er weer op, en we zijn het uitstekend doorgekomen! Het Wacky Wine Weekend (betekent zoiets als Krankzinnig Wijn Weekeinde) is inmiddels uitgegroeid tot één van de grootste (zo niet hét grootste) wijnfestivals van Zuid Afrika. De formule is simpel: het is een driedaags evenement waarbij alle wijnkelders in Robertson en omgeving (dat zijn er zo’n 50, waaronder wereldnamen!) open zijn en alles doen om zoveel mogelijk publiek te trekken. Helaas hebben wij over de jaren nog nauwelijks iets van de festiviteiten meegekregen, anders dan van horen zeggen, simpelweg omdat dit voor ons het drukste weekend van het jaar is. Ruim een half jaar geleden waren we al volgeboekt voor dit weekende, méér dan volgeboekt zelfs. We hebben zes slaapplaatsen beschikbaar, maar de gasten stónden erop om, net zoals vorig jaar, met z’n achten te komen. Twee gingen op een luchtbed (in de Flat) slapen… Dat betekende dus automatisch ook dat we gistermorgen en vanmorgen voor 8 mensen ontbijt moesten klaarmaken. Maar we hadden de zaak goed voorbereid en alles verliep heel soepel. Het weer werkte niet echt mee, gisteren heeft het de hele dag geregend, en de nachten zijn erg koud. De gasten maakte het allemaal niks uit, er is zelfs gezwommen dit weekend!

Wij kijken moe maar vooral voldaan terug op een weekeinde van flink aanpakken, maar vooral tevreden gasten. Wat betreft het Wacky Wine Weekend 2009 zijn wij op dit moment al weer volgeboekt! En het gaat maar door: volgend weekend zijn beide cottages alweer besproken.

We zijn eigenlijk helemaal vergeten om foto’s van e.e.a. te maken, dus vanmiddag, toen de rust hier was wedergekeerd, hebben we deze plaatjes gemaakt:

Onze nieuwe succulententuin

Winterimpressie