Er is er een jarig...

Wederom een beknopt verslag, maar we hebben wel veel foto's gemaakt de afgelopen week. Het worden dus foto's met ondertiteling.

Allereerst een foto van vóór afgelopen week:


Han nam Rita, haar moeder en Wim mee naar het schooltje in de Zolani-township en maakte dit mooie plaatje.

Rita's verjaardag was volgens eigen zeggen heel speciaal, niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van haar moeder.



We zijn 's middags een hapje wezen eten bij één van de vele wijnboerderijen hier in de buurt.



De overtollige calorieën werden vervolgens verbrand bij het planten van een boom, geschonken door Wim Sr., door Rita en haar moeder.



De boom is een African Flame Tree, Afrikaanse Vlamboom, of Spathodea campanulata.

Vanwege minder gunstige weersvoorspellingen (die overigens helemaal niet uitkwamen, het was vorige week en is nog steeds lekker weer) moesten er stoere mannen aan te pas komen om boompalen te plaatsen.



Afgelopen woensdag gingen Rita, haar moeder en Wim Sr. naar een nabijgelegen wildpark (Fairy Glen in Worcester), waar Rita de volgende foto's maakte:















Ondertussen zaten we hier de hele week kompleet volgeboekt met gasten, dus moesten we op een gegeven moment terugvallen op invalkrachten.



Vandaag zijn we naar Arniston gereden, een klein visserplaatsje aan de Indische Oceaan pal ten zuiden van Robertson. Daar hebben we wat gegeten en gewandeld.





Voor de rest blijven Mama en Wim voornamelijk op en rond de boerderij, wandelend, rustend, en hebben inmiddels een goed idee op welke manier wij onze boterham hier proberen te verdienen.





Afgelopen vrijdag hadden we de vierde ploeg vrijwilligers van het Zolani project uitgenodigd voor een etentje. Deze ploeg bestond uit 3 mensen van woningbouwvereniging Woonwijze in Vught, en drie mensen van Woonpartners in Helmond. Wederom een heel gezellige avond, met gewone mensen die enthousiast bezig zijn, hun eigen tijd en geld opofferend, om de minder bedeelde medemens te helpen.

Tot slot bedankt Rita iedereen voor de kaarten, e-mails, telefoontjes, etc. die ze rond en op haar verjaardag mocht ontvangen!

Achter de wolken schijnt de zon

Onze gasten hebben het niet echt getroffen met het weer: Donderdag avond begon het wat te rommelen, en vrijdag en zaterdag regende het voortdurend en onweerde bij tijden flink. Ik ben met Schoonmama en Wim (Wim Senior bedoel ik, het is hier soms verwarrend met twee Wimmen) op vrijdag naar Kaapstad gereden, maar die tocht is compleet verregend. Dit was de eerste serieuze regen dit jaar (45 mm), en qua timing was er niks mis: donderdag waren we juist klaar met ons 'deltaplan' wat de komende jaren ons huis droog moet gaan houden. Dat plan bestaat grofweg uit drie voorzorgsmaatregelen:

• Voorkomen dat water vanaf de weg via de inrit ons perceel oploopt: hiervoor is een sloot gegraven / wal opgeworpen;

• Opvangen en afvoeren van water wat via hogere noordkant ons perceel opkomt: hiervoor zijn een tweetal sloten gegraven die het water zowel aan de oost- als westkant van ons huis weg houden.

• Bij de badkamer (de probleemhoek) een sloot gegraven die moet voorkomen dat het waterniveau buiten hoger komt als binnen.

Vrijdag regende het flink en dat gaf een ieder geval vast een indicatie dat het plan werkte. Op een paar kleine probleempjes na lijkt alles te gaan werken, hoewel het nog te vroeg is om te juichen. Dit waren de eerste regens, de grond is nog niet verzadigd en neemt bijna alles op. Pas op het einde van het regenseizoen (normaal gesproken Augustus) weten we meer. Maar we gaan wel een stuk rustiger de nacht in, ook al regent het. Niet in de laatste plaats vanwege het feit dat we de afgelopen dagen niet met emmers en handdoeken lekkages hebben moeten bestrijden...

Ondanks het niet zo beste weer lijken Schoonmama en Wim Sr het hier erg (schrikbarend!) naar hun zin te hebben: er wordt al gepraat over terugkomen... Én we hebben er weer een personeelslid bij, hij is op proef, we hebben hem nog geen vast contract aangeboden, maar de eerste indruk is niet slecht:




En dan hadden we afgelopen woensdag het derde team van het Zolani project hier weer te eten. Ook dit team heeft een mooie prestatie neergezet:
behalve dat ze bouwkundig een aantal zaken héél mooi afgerond hebben,

• waren ze niet te beroerd om de lokale wijnen aan een grondige test te onderwerpen;

• hebben ze mijn hart gestolen door met een ongekende hoeveelheid rookworsten aan te komen.

Overigens is Schoonmama vanmorgen zelf een kijkje wezen nemen in de Zolani Township, waar het 4e team, gisteravond gearriveerd in Kaapstad, verwelkomd werd.



Dan nog even over de verkiezingen hier in Zuid Afrika: De uitslag is wat ons betreft helemaal geweldig. De ANC heeft niet langer de zo belangrijke twee derde meerderheid, waardoor de democratie in Zuid Afrika voor de komende jaren veilig is. En onze nieuwe president is niet iemand die wij gekozen zouden hebben, maar voor ons is het veel belangrijker dat voorlopig Zuid Afrika niet de weg zal inslaan van Zimbabwe onder Mugabe. Het ANC zal rekening moeten houden met een serieuze oppositie, en dat is nodig in iedere zich zelf respecterende democratie. In onze provincie, de West Kaap, heeft de oppositie het ANC zelfs verslagen en krijgen we een niet-ANC president.

Voorlopig zitten we hier best goed!

Geen lang verhaal vanavond, geen tijd, want we moeten kaarten... Afgelopen donderdagavond arriveerden Schoonmoeder en Wim op het vliegveld van Kaapstad, zo fris als een hoentje, na de 11 uur lange vlucht vanaf Schiphol. Ook de rit van Kaapstad naar Robertson verliep voorspoedig en nog vóór middernacht waren we thuis. Pas de volgende ochtend ontdekten ze dat ze een koffer op het vliegveld hadden laten staan, dus Rita samen met mama vrijdagmorgen weer terug naar Kaapstad om de vergeten koffer op te halen. En dat was een belangrijke koffer, bleek later, want daar zat een paar kilo nassiballen en bamischijven in!. Toen ze 's avonds terug waren werd het hier weer Sinterklaas: een tafel vol met eerste levensbehoeften voor "roer-ommers" zoals wij, waaronder een prachtig nieuw koffiezetapparaat (Douwe Egberts), een zestal vliegengordijnen, kleding, oude kaas, griesmeel, nassi-kruiden, maggi-blokjes, vanille-suiker, rookworsten, en persoonlijke kadootjes van vrienden en bekenden. En hierbij zie ik waarschijnlijk een aantal zaken over het hoofd, want het was echt te veel om op te noemen! De eerste twee dagen was het weer zoals het hier al een hele tijd is: overdag tussen de 25 en 30 graden, en afgelopen vrijdag en zaterdag konden we gewoon lekker buiten eten. Maar vannacht is het weer omgeslagen, het is een stuk kouder geworden, en laat in de namiddag is het zachtjes begonnen met regenen. En opeens is het hier winter: waar we gisteren buiten zaten te eten, hadden we vanavond de kachel aan. Gelukkig konden we eerder vandag nog buiten een hapje gaan eten bij 'Die Stal' in Montagu.

Wederom bezoek uit Geldrop

Afgelopen Paasweekeinde werd er in Kaapstad de Two Oceans Marathon gelopen, de marathon van Kaapstad, om het maar eens oneerbiedig te zeggen. Want de organisatoren pretenderen dat dit de mooiste marathon ter wereld is. Wij weten het niet, wij hebben het gevoel dat we hier elke dag een halve marathon lopen, maar of die mooier of niet is, geen idee. Maar afgaande op de route moet de Kaapstad marathon méér dan redelijk spectaculair zijn, langs de kust van de Atlantisch Oceaan (Chapman's Peak Drive), dan via Constantia naar de Indische Oceaan, dat moet je gedaan hebben om te bevatten.
Dit jaar nam een delegatie van LOGO Lopersgroep Geldrop deel aan de verschillende disciplines: 1/2 Marathon en Ultra Marathon (56 km). Één van de deelnemers was iemand die Rita en ik nog goed kennen vanuit Nederland: mijn voormalige overbuurmeisje Jol Gijsbers. Vanmiddag was ze even hier, samen met trainer Cor.



Voor diegenen die geïnteresseerd zijn in de sportieve prestatie van Jol, klik hier

Verder zijn we hier het Paasweekeinde goed doorgekomen, constant gasten gehad, maar op de wisseldagen (de dagen dat gasten vertrekken en nieuwe gasten inkomen) kwam Elsie trouw in om te helpen. En ook zowel op eerste als tweede Paasdag fietsen verhuurd, dus ook die tak van sport lijkt te gaan werken.

Met geen boekingen in het vooruitzicht de komende weken zijn weer begonnen aan het winterseizoen, zo is vanmorgen het personeel weer begonnen om acht uur, i.p.v. de zeven uur van afgelopen maanden. Het weer werkt niet echt mee: vandaag was het dik boven de 30 graden, en op dit moment (22:00) nog ruim boven de 20 graden. We zijn vanmorgen begonnen met fase 1 van het Deltaplan: sloten graven. Een moeizaam karwei, niet alleen omdat het zo warm is, maar door de droogte is de grond keihard. Het komt er op neer dat de grond met pikhouweel en breekijzer losgekapt moet worden, en dan pas weggeschept kan worden.

Vorige week hadden we ook nog het tweede Nederlandse team van het Zolani Project te gast:



Deze keer moesten we vanwege de koele avond uitwijken naar binnen. De gelegenheids-chef ondervond al snel dat het knap warm kan worden voor zo'n binnen-barbeque: ik heb nog nooit zo staan te zweten! Maar het was wederom een gezellige avond, met mensen die daadwerkelijk hier naartoe komen om met eigen handen te werken aan dit mooie project. Onbaatzuchtige mensen, dat klikt hier altijd. Wij vinden het gewoon prachtig als mensen bereid zijn een klein stukje van hun leven te wijden aan de minder bedeelde medemens. En uit de gesprekken merken we dat ze er ook veel voor terugkrijgen: een redelijk goeie indruk hoe het leven hier in elkaar steekt. Iets wat je niet krijgt door het storten van 10 Euro op giro 999...

Een leuke bijkomstigheid is dat die vrijwilligers die we hier uitnodigen, cadeautjes meebrengen. Terwijl we nog zwarte tanden hebben van het uitgebreide drop assortiment waar groep 1 ons mee verraste, kwam groep 2 op de proppen met een uitgebreide variëteit aan typisch Nederlandse lekkernijen.

Nazomeren

Weinig of geen nieuws onder de zon, behalve dan dat de zon er nog steeds is: we hebben voorlopig een schitterende nazomer met dag temperaturen zo rond de dertig graden, en vaak zwoele avonden met nagenoeg geen wind. Zwembad temperatuur blijft zo'n 25 graden.

Evenals vorige jaren lijkt het ook nu weer dat eind Maart het einde markeert van de aanvoer van buitenlandse toeristen. Eigenlijk is voor ons het winterseizoen alweer begonnen, wat betekent dat we doordeweeks nauwelijks gasten zien, wel in de weekends en dat zijn dan voornamelijk Zuid-Afrikaanse gasten. Afgaande op vorig jaar zal dat zo de komende maanden wel doorgaan. Dat geeft ons tijd om ons weer met andere zaken bezig te houden. Sociale contacten aanhalen, bijvoorbeeld. Afgelopen woensdag hadden we een aantal Duitse kennissen uitgenodigd voor een barbecue.



Lang hebben we helemaal geen tijd gehad voor dit soort bezigheden, maar nu kan het, en we profiteren ervan. Vanavond zijn we uit gaan eten met Han en Jan, morgen gaan we er een dagje tussenuit naar Kaapstad, woensdag krijgen de tweede groep vrijwilligers van het Zolani project te eten. Allemaal leuke dingen, waar we nu weer tijd voor krijgen.

Ook de hele administratie is weer bijgewerkt, ons financiële jaar, eindigend op 28 Februari is klaar om afgesloten te worden. Ook de statistieken van dit seizoen zijn klaar, en daar komen wederom een aantal verrassende gegevens uit:

Waar komen onze gasten vandaan:

• 50% Nederland
• 25% Zuid Afrika
• 15% Groot-Brittannië
• 8% Duitsland
• 2% Rest

Hoe komen die gasten bij ons terecht:

• 24% terugkerende gasten
• 20% van horen zeggen
• 17% internet
• 13% reisorganisaties / touroperators
• 11% publicaties / reisgidsen
• 15% onbekend

Belangrijkste observaties: Het percentage gasten uit Nederland is sterk gestegen, en het feit dat bijna de helft van onze gasten hier terugkwam of kwam op aanraden van vrienden/kennissen doet ons vermoeden dat we goed bezig zijn.

Dan was het hier de afgelopen weken oogsttijd, druivenoogst wel te verstaan. Dat betekent rijen vrachtwagens en tractoren met aanhangers op de weg, vol met druiven, op weg naar de persen, waar met bulldozers de most (overblijfselen van het persproces) naar buiten wordt geschoven. Alleen al bij het rijden door Robertson is de geur zo doordringend dat je bang zou worden om bij de volgende alcoholcontrole positief te testen!

Ook bij ons achter is de wijngaard van Fokelien en Jan, onze toekomstige nieuwe achterburen, afgelopen week helemaal kaalgeplukt. Het gaat hier om druiven van het soort Hanepoot, die gebruikt worden voor een zoete dessertwijn. Rita maakte een aantal foto's van de oogst:













Ook hadden we gisteren weer eens een bruidspaar te gast: gisteren getrouwd, en kwamen de huwelijksnacht bij ons doorbrengen. Dus vanmorgen een speciaal ontbijt voor ze gemaakt, kompleet met champagne. Zo'n bruidspaar als gast is altijd weer leuk!