... een beetje vroeg misschien, maar zo voelt het wel. We hebben hier momenteel een lang weekend, vandaag was een vrije dag. Gisteren was het hier een nationale feestdag: Woman's Day, en het is hier grondwettelijk geregeld dat als een nationale feestdag op zondag valt, maandag automatisch een vrije dag wordt. En dit viel dan weer samen met het steeds populairder wordende "Robertson Slow Festival", een jaarlijks weekend waarin de lokale wijnboeren persoonlijk kleine groepen belangstellenden rondleidingen geven, en met hun aanschuiven aan tafel (vaak in de wijnkelder) voor lunch of diner.
Met als gevolg dat we weer volop gasten hadden. Maar vanmorgen zijn die weer vertrokken, en voor het eerst sinds 7 Juli hadden we vandaag geen gasten. Dus gauw de tent op slot gedaan en we zijn vanmiddag lekker uit wezen eten...
Voor het aanstaande weekend zijn er ook nog geen boekingen, als dat zo blijft, dan hebben we voor het éérst een vrij weekend sinds 30/31 Mei. De rest van Augustus hebben we geblokt vanwege onze geplande vakantie en bezoek van broer Leo.
Zodoende zit wat ons betreft het derde seizoen erop, en beginnen we op 1 September aan ons vierde. Statistieken moeten nog uitgewerkt worden, maar we weten uiteraard al dat we tevreden mogen zijn over het afgelopen seizoen.
Wat onze vakantie betreft: we blijven in Zuid Afrika, maar gaan naar een stuk waar we nog nooit geweest zijn geweest: het meest oostelijke stukje, tegen Mozambique aan. Op Maandag 24 Augustus vliegen we naar Durban, en na een overnachting daar gaan we naar het Hluhluwe wildpark, het oudste wildpark in héél Afrika. Daar brengen drie nachten door, om vervolgens nog een dag of drie rond te kijken in het St Lucia Wetland park, wat inmiddels op de werelderfgoed lijst staat. Er zitten daar nogal wat krokedillen en nijlpaarden, en er heerst ook nog wel eens malaria, dus als jullie een paar weken na onze geplande thuiskomst (1 September 2009) nog niks van ons gehoord hebben, dan...
maandag, augustus 10, 2009
maandag, augustus 03, 2009
Business as usual
Alles gaat hier inmiddels weer gewoon zijn gangetje. Bij thuiskomst, alweer ruim een week geleden, viel Rita niet bepaald met de neus in de boter! Donderdag avond laat haalde ik haar af in Kaapstad, en even na middernacht arriveerden we thuis in Robertson, waar ze zo ongeveer werd opgegeten door Saartje en Koos. Maar een uur of zes later ging de wekker alweer en even later stonden we tussen de sinaasappelschillen en de eierschalen, want er moesten ontbijtjes gemaakt worden. We zaten dat weekend helemaal vol. En daar kwam nog bij dat het met name s'avonds een paar dagen verschrikkelijk koud was, voor onze begrippen dan. 's Morgens rijp op de rieten daken, dat hadden we nog niet eerder gezien. Dat was toch wel weer even wennen voor Rita, maar gelukkig hebben we overdag over het algemeen mooi weer. Zonnig, temperaturen rond de 20 graden, maar 's avonds koelt het nog steeds behoorlijk af.
Amper terug uit Nederland staat Rita hier alweer fruitbomen te snoeien.
Aan gasten dus geen gebrek gehad: de afgelopen 4 weken was er altijd minimaal één huisje bezet, maar vaak twee en soms zat alles vol. Ook nu hebben we nog steeds gasten, en dat gaat zo door tot en met het komende weekend.
Maar vandaag over drie weken begint ónze vakantie, en we kijken er verschrikkelijk naar uit! De tickets zijn geboekt, de huurauto is geregeld, dus we zijn er helemaal klaar voor.
Ondertussen hebben we de eerste lente-signalen gezien: fruitbomen die voorzichtig beginnen te bloesemen, en vogels die druk met bouwmaterialen aan het sjouwen zijn. Over die vogels gesproken, we zijn eigenlijk wel verschrikkelijk gezegend met een uitgebreid vogelbestand hier bij ons. Eergisteren nog even een half uurtje rondgewandeld en de volgende foto's gemaakt:
Lepelaar
Bittern (een reiger soort)
Aalscholver
Giant Kingfisher (een grote ijsvogel)
Amper terug uit Nederland staat Rita hier alweer fruitbomen te snoeien.
Aan gasten dus geen gebrek gehad: de afgelopen 4 weken was er altijd minimaal één huisje bezet, maar vaak twee en soms zat alles vol. Ook nu hebben we nog steeds gasten, en dat gaat zo door tot en met het komende weekend.
Maar vandaag over drie weken begint ónze vakantie, en we kijken er verschrikkelijk naar uit! De tickets zijn geboekt, de huurauto is geregeld, dus we zijn er helemaal klaar voor.
Ondertussen hebben we de eerste lente-signalen gezien: fruitbomen die voorzichtig beginnen te bloesemen, en vogels die druk met bouwmaterialen aan het sjouwen zijn. Over die vogels gesproken, we zijn eigenlijk wel verschrikkelijk gezegend met een uitgebreid vogelbestand hier bij ons. Eergisteren nog even een half uurtje rondgewandeld en de volgende foto's gemaakt:
Lepelaar
Bittern (een reiger soort)
Aalscholver
Giant Kingfisher (een grote ijsvogel)
dinsdag, juli 21, 2009
Wegens Vakantie Geopend
Het leek er even op dat we een verkeerd bordje bij de ingang geplaatst hadden. Door Rita's vakantie in Juli te plannen zou het voor mij ook rustig moeten zijn, was de gedachtegang. Juli is midden in de winter hier, met traditioneel weinig of geen vakantiegangers. Veel van onze collega's zijn momenteel dan ook gewoon gesloten. Misschien wel daarom hebben wij wél gasten: vanaf Rita's vertrek tot gisteren waren beide huisjes bezet, en gedurende twee nachten ook nog het appartement. Momenteel is er nog één huisje bezet, maar overmorgen komen er weer gasten bij. Ik heb inmiddels een zeer innige relatie met onze wasmachines opgebouwd: vier wasjes draaien per dag is geen uitzondering. Uiteraard wordt het meeste werk gedaan door onze dames, die de was sorteren, ophangen, afhalen, strijken en opbergen, maar de bediening van de wasmaschines is mijn taak. Alweer een nieuwe pet aan de kapstok: die van wasmachine-machinist!
Werkelijk hartverwarmend is het zoals er vanaf de meest uiteenlopende kanten meegeleefd wordt, om maar eens een paar voorbveelden te noemen:
Werkelijk hartverwarmend is het zoals er vanaf de meest uiteenlopende kanten meegeleefd wordt, om maar eens een paar voorbveelden te noemen:
- Foto's van Rita's bras-partijen in Nederland, soms dezelfde dag nog;
- "Tafeltje Dek Je"- service van vrienden, die aankomen met kant-en-klare wortelstamp met haché, zodat ik zelf niet hoef te koken;
- E-mails en zelfs ambachtelijke handgeschreven brieven van mensen die gewoon geïnteresseerd zijn hoe het hier gaat;
- Morgen ben ik uitgenodigd bij (Nederlandse) buren om te komen eten;
- Zojuist een E-mail ontvangen van voormalige gasten die in Geldrop bij de slager(!) hadden gehoord dat Rita weer in het land was.
zondag, juli 12, 2009
Dienstmededeling...
... bestemd voor het (zeer gewaardeerde) afhaalcomité. Rita is om 22:40 vertrokken, en komt als alles naar plan verloopt morgenvroeg om 10:04 aan op Schiphol. Om 16:00 zijn we hier vertrokken, ruim vroeg, en dat was maar goed ook. Druk vakantieverkeer, wegwerkzaamheden en slecht weer (regen) zorgden ervoor dat we pas ruim na 19:00 op het vliegveld waren. Daar nog wat gegeten, Rita door de douane, en ik in de stromende regen terug naar Robertson. Om 23:00 weer thuis: toen was Rita al hoog in de lucht!
maandag, juli 06, 2009
Zalig Kerstfeest!
Nederlanders 'in den vreemde' zijn het ook niet altijd met elkaar eens, wat dat betreft hadden we net zo goed thuis kunnen blijven. Maar één ding waar alle Nederlanders die wij in het buitenland (in de tropen of op het zuidelijk halfrond) mochten ontmoeten het wél over eens zijn, is dat Kerstmis bij zomerse temperaturen helemaal niks, of eigenlijk drie keer niks is. Ook hier wordt het gevierd, maar enige ouderwetse kerstsfeer ontbreekt altijd weer, niet in de laatste plaats vanwege het feit dat het hier dan hoog zomer is. Kerstliedjes zingen is nooit mijn specialiteit geweest, maar kerstliedjes zingen in korte broek of bij/in het zwembad, op één of andere manier gaat dat er niet in. Maar Nederlanders zijn inventief, en Han en Jan kwamen op het idee om midden in onze winter een kerstdiner aan te richten. Micky en Joop waren ook van de partij, en wij dan. In eerste instantie gepland voor 25 juni, maar wegens dringende redenen uitgesteld naar 2 juli. Dat die dringende reden een paëlla-avond was bij een lokaal restaurant (die achteraf niet doorging), daar gaan we het niet over hebben, het zou alleen maar de indruk kunnen wekken dat we het hier nog niet zo slecht hebben... Afgelopen donderdag dus een gezellig kerstdiner gehad, kompleet met kerstboom, kerstversiering en kerstliedjes.
De avond daarvoor was het overigens alles behalve een 'Stille Nacht' hier: wederom een forse storm over ons heen gekregen, die ons voor een groot deel van de nacht uit bed hield. Tot op heden staat deze winter in het teken van veel wind, qua water zitten we eigenlijk een beetje op het normale schema: in april 45 mm, in mei 35 mm, in in juni weer 45 mm. En over de temperatuur hoor je ons ook niet klagen, de hele vorige week kwam de middagtemperatuur boven de 20 graden uit, en daar lijkt de komende dagen geen verandering in te komen. Maar bij tijd en wijle kan de wind behoorlijk tekeer gaan. Voor het eerst sneuvelden er een paar olijfboompjes in het natuurgeweld,
en brak de top uit de grote oude peperboom die vóór ons huis staat.
Nóg meer speelgoed voor Saartje en Koos!
Dan nog iets anders: vaak nemen mensen zaadjes en soms ook stekken van planten mee om het thuis ook eens te proberen. Met name Canna's en Agapanthus willen het met de nodige zorg best goed doen in Europa. Maar deze keer ging het precies andersom: toen Tonnie en Huib afgelopen januari weer hier waren, had Huib een kleine scheut van een Canna uit zijn tuin meegebracht, een soort die we nog niet hadden. Die scheut heeft zich hier inmiddels ontwikkeld tot een mooie plant. Hij is nog wel een beetje in de war: hij staat vrolijk te bloeien terwijl alle duizenden Canna's hier bij ons pas over een paar maanden in knop komen!
Ja, en Rita kijkt inmiddels verschrikkelijk uit naar haar bezoek aan Nederland, wat inmiddels wel erg dichtbij komt: volgende week om deze tijd is ze alweer in Geldrop! Alle voorbereidingen zijn gedaan, alle afspraken zijn gemaakt, blijft nog één klein probleempje: het schijnt nogal mooi weer te zijn in Nederland, en hier is momenteel niet aan zomerkleding te komen...
De avond daarvoor was het overigens alles behalve een 'Stille Nacht' hier: wederom een forse storm over ons heen gekregen, die ons voor een groot deel van de nacht uit bed hield. Tot op heden staat deze winter in het teken van veel wind, qua water zitten we eigenlijk een beetje op het normale schema: in april 45 mm, in mei 35 mm, in in juni weer 45 mm. En over de temperatuur hoor je ons ook niet klagen, de hele vorige week kwam de middagtemperatuur boven de 20 graden uit, en daar lijkt de komende dagen geen verandering in te komen. Maar bij tijd en wijle kan de wind behoorlijk tekeer gaan. Voor het eerst sneuvelden er een paar olijfboompjes in het natuurgeweld,
en brak de top uit de grote oude peperboom die vóór ons huis staat.
Nóg meer speelgoed voor Saartje en Koos!
Dan nog iets anders: vaak nemen mensen zaadjes en soms ook stekken van planten mee om het thuis ook eens te proberen. Met name Canna's en Agapanthus willen het met de nodige zorg best goed doen in Europa. Maar deze keer ging het precies andersom: toen Tonnie en Huib afgelopen januari weer hier waren, had Huib een kleine scheut van een Canna uit zijn tuin meegebracht, een soort die we nog niet hadden. Die scheut heeft zich hier inmiddels ontwikkeld tot een mooie plant. Hij is nog wel een beetje in de war: hij staat vrolijk te bloeien terwijl alle duizenden Canna's hier bij ons pas over een paar maanden in knop komen!
Ja, en Rita kijkt inmiddels verschrikkelijk uit naar haar bezoek aan Nederland, wat inmiddels wel erg dichtbij komt: volgende week om deze tijd is ze alweer in Geldrop! Alle voorbereidingen zijn gedaan, alle afspraken zijn gemaakt, blijft nog één klein probleempje: het schijnt nogal mooi weer te zijn in Nederland, en hier is momenteel niet aan zomerkleding te komen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
