zij het met een week vertraging. Onverschrokken hebben ze aswolken en verstopte KLM call centra getrotseerd, met als beloning een upgrade naar business class!
zondag, april 25, 2010
Alles rustig aan het front...
...alleen willen we even laten weten dat nieuwe gasten veilig aangekomen zijn,
zij het met een week vertraging. Onverschrokken hebben ze aswolken en verstopte KLM call centra getrotseerd, met als beloning een upgrade naar business class!
zij het met een week vertraging. Onverschrokken hebben ze aswolken en verstopte KLM call centra getrotseerd, met als beloning een upgrade naar business class!
zondag, april 18, 2010
We weten niet waar we zijn!
Dat heeft niets met aswolken te maken, maar we hebben zowel gisteren als vandaag uit kunnen slapen! Ik heb het even nagekeken: dit was het eerste hele weekend zonder gasten sinds 7 November. Ook vanavond geen gasten, en dat heeft wél met die aswolk te maken. Sanja en Leo zouden vandaag aankomen, maar hun vlucht gisteren was (zoals die van zovelen) gecancelled. En niemand weet op dit moment wanneer ze wel kunnen vliegen...
Afgelopen week is er hier in Zuid Afrika een begin gemaakt met de verkoop van kaartjes voor de WK Voetbal, gewoon over de toonbank. Tot dusverre werden kaartjes eigenlijk alleen verkocht via internet. De belangstelling was groot: inmiddels zijn de Zuid Afrikaners in de meerderheid wat betreft de meeste gekochte kaartjes. Eigenlijk wel een goede zaak vinden wij: de toeristenindustrie heeft geprobeerd het onderste uit de pot te halen, en dreigt de deksel op zijn neus te krijgen.
Veel van onze collega's vragen prijzen verhoogd met 50% of meer tijdens de WK, tel daarbij op wat de luchtvaartmaatschappijen en touroperators doen, en je kunt wel nagaan dat men druk bezig is zich uit de markt te prijzen wat betreft de buitenlandse voetballiefhebbers. En met name in Engeland komt daar de zeer negatieve pers nog eens een keer bovenop. De Engelse zondagskrant Daily Star wist vorig weekend nog te melden dat Zuid Afrika binnen korte tijd door een zware aardbeving getroffen gaat worden, mogelijk tijdens de WK. Het begint er nu op te lijken dat verreweg de meeste kaartjes gekocht worden door Zuid Afrika en omringende landen. Alle wedstrijden die in Kaapstad en Durban gespeeld worden zijn op dit moment al helemaal uitverkocht. Wij hebben zegge en schrijve één WK-gerelateerde boeking in Juni, en eigenlijk hadden we ook niet anders verwacht. Misschien dat we nog wat mensen uit Kaapstad krijgen, die het WK-circus willen vermijden, we zien het wel. Voorlopig zijn we blij dat het wat rustiger is, en dat mag gerust nog even duren.
Nu kunnen we weer wat doen aan onderhoud en het verbeteren van onze toko. Zo zijn we afgelopen week begonnen met het installeren van TV's in de kamers. Tot dusverre hebben we dat altijd tegengehouden, wij gingen er altijd van uit dat mensen hier naartoe komen om te genieten van rust, natuur, en elkaar. Maar 'voortschrijdend inzicht' heeft ons geleerd dat met name Zuid Afrikaanse gasten erg gesteld zijn op hun TV. Daar komt dan gelijk bij dat we onze marketing behoorlijk aan het bijsturen zijn: we zijn nu op een punt dat we gedurende onze zomer (hoogseizoen) zo tussen de 80 en 90% vol zitten, en dat zijn dan voornamelijk buitenlandse gasten. Nu is het onze uitdaging om in de wintermaanden meer gasten te krijgen, en dat zullen Zuid Afrikaners moeten worden, aangezien de Europese toeristen over het algemmen niet genegen zijn om hun zomervakantie op het zuidelijk halfrond (= winter) door te brengen. En, zoals eerder gezegd, zijn de Zuid Afrikaners er gesteld op hun TV, niet in de laatste plaats vanwege het hier immens populaire rugby. Vandaar dat we momenteel druk bezig zijn om alle kamers van TV te voorzien.
Die monteren we op een beweegbare arm, zodat men vanuit (bijna) alle kanten TV kan kijken.
Buiten zijn onze hoveniers druk geweest met het uitgraven van een stroompje, wat ze inmiddels waarschijnlijk hebben omgedoopt tot 'riviersonderend'.
Maar ze zijn, ondanks alle klippen onderweg, bij de vijver aangekomen.
Één ding moet me nog wel van het hart: dat gedoe rond de bekerfinale tussen Feyenoord en Ajax. Gelukkig is het geen wereldnieuws, want ik zou me geen raad weten om die situatie hier aan mijn buren uit te leggen. Er zijn best wel eens tijden dat wij ons afvragen: waarom hebben wij ons goed geregelde leventje in Nederland opgegeven voor wat we nu aan het doen zijn. Nu weten we het weer: men accepteert gewoon dat leuke dingen afgenomen worden en zoekt de oplossing in het bestrijden van de symptomen.
Afgelopen week is er hier in Zuid Afrika een begin gemaakt met de verkoop van kaartjes voor de WK Voetbal, gewoon over de toonbank. Tot dusverre werden kaartjes eigenlijk alleen verkocht via internet. De belangstelling was groot: inmiddels zijn de Zuid Afrikaners in de meerderheid wat betreft de meeste gekochte kaartjes. Eigenlijk wel een goede zaak vinden wij: de toeristenindustrie heeft geprobeerd het onderste uit de pot te halen, en dreigt de deksel op zijn neus te krijgen.
Veel van onze collega's vragen prijzen verhoogd met 50% of meer tijdens de WK, tel daarbij op wat de luchtvaartmaatschappijen en touroperators doen, en je kunt wel nagaan dat men druk bezig is zich uit de markt te prijzen wat betreft de buitenlandse voetballiefhebbers. En met name in Engeland komt daar de zeer negatieve pers nog eens een keer bovenop. De Engelse zondagskrant Daily Star wist vorig weekend nog te melden dat Zuid Afrika binnen korte tijd door een zware aardbeving getroffen gaat worden, mogelijk tijdens de WK. Het begint er nu op te lijken dat verreweg de meeste kaartjes gekocht worden door Zuid Afrika en omringende landen. Alle wedstrijden die in Kaapstad en Durban gespeeld worden zijn op dit moment al helemaal uitverkocht. Wij hebben zegge en schrijve één WK-gerelateerde boeking in Juni, en eigenlijk hadden we ook niet anders verwacht. Misschien dat we nog wat mensen uit Kaapstad krijgen, die het WK-circus willen vermijden, we zien het wel. Voorlopig zijn we blij dat het wat rustiger is, en dat mag gerust nog even duren.
Nu kunnen we weer wat doen aan onderhoud en het verbeteren van onze toko. Zo zijn we afgelopen week begonnen met het installeren van TV's in de kamers. Tot dusverre hebben we dat altijd tegengehouden, wij gingen er altijd van uit dat mensen hier naartoe komen om te genieten van rust, natuur, en elkaar. Maar 'voortschrijdend inzicht' heeft ons geleerd dat met name Zuid Afrikaanse gasten erg gesteld zijn op hun TV. Daar komt dan gelijk bij dat we onze marketing behoorlijk aan het bijsturen zijn: we zijn nu op een punt dat we gedurende onze zomer (hoogseizoen) zo tussen de 80 en 90% vol zitten, en dat zijn dan voornamelijk buitenlandse gasten. Nu is het onze uitdaging om in de wintermaanden meer gasten te krijgen, en dat zullen Zuid Afrikaners moeten worden, aangezien de Europese toeristen over het algemmen niet genegen zijn om hun zomervakantie op het zuidelijk halfrond (= winter) door te brengen. En, zoals eerder gezegd, zijn de Zuid Afrikaners er gesteld op hun TV, niet in de laatste plaats vanwege het hier immens populaire rugby. Vandaar dat we momenteel druk bezig zijn om alle kamers van TV te voorzien.
Die monteren we op een beweegbare arm, zodat men vanuit (bijna) alle kanten TV kan kijken.
Buiten zijn onze hoveniers druk geweest met het uitgraven van een stroompje, wat ze inmiddels waarschijnlijk hebben omgedoopt tot 'riviersonderend'.
Maar ze zijn, ondanks alle klippen onderweg, bij de vijver aangekomen.
Één ding moet me nog wel van het hart: dat gedoe rond de bekerfinale tussen Feyenoord en Ajax. Gelukkig is het geen wereldnieuws, want ik zou me geen raad weten om die situatie hier aan mijn buren uit te leggen. Er zijn best wel eens tijden dat wij ons afvragen: waarom hebben wij ons goed geregelde leventje in Nederland opgegeven voor wat we nu aan het doen zijn. Nu weten we het weer: men accepteert gewoon dat leuke dingen afgenomen worden en zoekt de oplossing in het bestrijden van de symptomen.
zondag, april 11, 2010
Politieke onrust...
Vorige week werd Eugene TerreBlanche (ET) op brute wijze op zijn boerderij vermoord, door twee zwarte werknemers. Een gebeurtenis die de gemoederen hier nogal bezig hield. ET was het hoofd van een extreem rechtse organisatie: de Afrikaner Weerstand Beweging, die zich nooit heeft willen neerleggen bij de afschaffing van Apartheid. Hij was geen schatje, een uitgesproken rassist, en veroordeeld voor mishandeling en poging tot moord.
Onder de witte gemeenschap van Zuid Afrika (10% van de totale bevolking) heeft deze gebeurtenis een grote uitwerking gehad, voornamelijk door gebeurtenissen die hier aan vooraf gingen:
Ondertussen tuinieren we hier rustig door: omdat we nu minder gasten hebben helpen de dames mee in de tuinen, hier knippen ze uitgebloeide Cannas weg.
En de waterpartij bij de ingang begint vorm aan te nemen nu we een grote betonnen vaas boven op de stapel stenen geplaatst hebben.
Dat ding weegt een paar honderd kilo, en was met ons vieren niet te tillen. Maar een boer maakt een plan...
... en hij staat nu op zijn plaats!
Nu nog even een stroompje uitgraven naar de 70 meter verderop gelegen vijver...
Onder de witte gemeenschap van Zuid Afrika (10% van de totale bevolking) heeft deze gebeurtenis een grote uitwerking gehad, voornamelijk door gebeurtenissen die hier aan vooraf gingen:
- Sinds een paar weken laat het ANC proefballonnetjes op over het nationaliseren van alle landbouwgrond in Zuid Afrika. Achterliggende gedachte: in 1994 (Afschaffing van de Apartheid) was 87% van de landbouwgrond is in handen van de 13% witte boeren. Men slaagt er maar niet in om die percentages wezenlijk te veranderen. Het nationaliseren van alle landbouwgrond zou er op neerkomen dat het grondwettelijk recht van eigendom niet meer van toepassing zou zijn, wat uiteraard nogal wat onrust onder de boeren veroorzaakte. Vergelijkingen met Zimbabwe blijven dan natuurlijk niet uit. O ja, en dan is er ook nog sprake van het beperken van hoeveelheden grond in buitenlands eigendom...
- Sinds 1994 zijn er ruim 1800 boeren vermoord in Zuid Afrika: meer als 2 per week. Vaak gaat het daarbij niet om buit, maar om een soort van vergelding. De boerengemeenschap vecht al jaren om een gerichte aanpak van dit soort misdrijven, tevergeefs.
- de leider van de ANC jongeren afdeling, ene Julius Malema, heeft er de gewoonte van gemaakt om bij bijeenkomsten een lied te zingen waarin de zin "Skiet die Boere" voorkomt. Hij spreekt ook openlijk zijn steun uit voor het grondverdelingsbeleid van Mugabe in Zimbabwe, en wil nog een stapje verder gaan door alle Zuid Afrikaanse mijnen te nationaliseren.
Ondertussen tuinieren we hier rustig door: omdat we nu minder gasten hebben helpen de dames mee in de tuinen, hier knippen ze uitgebloeide Cannas weg.
En de waterpartij bij de ingang begint vorm aan te nemen nu we een grote betonnen vaas boven op de stapel stenen geplaatst hebben.
Dat ding weegt een paar honderd kilo, en was met ons vieren niet te tillen. Maar een boer maakt een plan...
... en hij staat nu op zijn plaats!
Nu nog even een stroompje uitgraven naar de 70 meter verderop gelegen vijver...
zondag, maart 28, 2010
Uithijgen...
Vanmorgen hoefden we géén eieren te bakken, het was wel weer even wennen! Maar de geschiedenis herhaalt zich: Pasen markeert het einde van ons hoogseizoen. De afgelopen maanden waren gewoon verschrikkelijk druk, in Februari en Maart zaten we nagenoeg elke dag helemaal vol. Tot en met dit Paasweekeinde, maar nu gaan we het laagseizoen in: voorlopig zullen we weinig Europese gasten zien. Dus kunnen we hopelijk een beetje uithijgen. We zijn gelijk maar begonnen met een uur langer slapen: de werktijden zijn hier met ingang van vandaag van 08:00 tot 17:00 (was: 07:00 - 16:00).
Ook qua seizoen is de zomer afgelopen: afgelopen zaterdag een week geleden kondigde de herfst zich op overtuigende wijze aan middels een stevige storm. We zijn inmiddels best wel handig geworden in het nemen van de noodzakelijke maatregelen bij sterke wind, en we zijn dan ook bijna ongeschonden uit de strijd gekomen. Het meest kwetsbaar is altijd het tuinmeubilair, met name parasols en ligbedden, en deze keer ging er één (dichtgeklapte) parasol de lucht in, en werd een (vastgebonden) kussen van een ligbed af getrokken. Op het land was er wel wat schade: een aantal (meer als 10) olijfbomen omgewaaid. De temperatuur van het zwembad is inmiddels gedaald naar 25 graden: voor ons betekent dat het einde van het zwemseizoen...
Door al de drukte is het bijhouden van deze weblog de afgelopen maanden behoorlijk in het slop geraakt, maar met een beetje geluk gaat dat weer veranderen. Aan stof geen gebrek, er gebeurt hier altijd wel iets. Personeel zal altijd wel als een rode draad door ons leven hier lopen, WK voetbal staat voor de deur, de democratie Zuid Afrika staat zodanig onder druk dat er hier en daar gevaarlichten flikkeren, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar we blijven voor vandaag even 'dichter bij huis':
We hebben al eerder verteld dat we nieuwe Nederlandse (achter) buren krijgen: die zijn inmiddels begonnen met bouwen, en arriveerden een paar dagen geleden voor de eerste keer per eigen vliegtuig op hun pas schoongemaakte landingsstrip.
Via hun kregen ook weer luchtfoto's:
Hierop zijn de 'loopgraven' in onze nieuwe Japanse tuin te zien: sleuven voor water en electra.
Die zijn inmiddels dichtgegooid. Deze week beginnen we met de aanleg van een beekje, wat zal gaan ontspruiten uit die hoop stenen, om een kleine honder meter verder in de vijver uit te monden. Met die vijver gaat het wel goed: de waterlelies groeien en bloeien voortvarend.
Ook qua dierenleven in de vijver zijn er weinig klachten, zeker niet van Saartje!
Alleen zijn we niet zo blij met de manier waarop ze zich afdroogt...
... voordat ze bij ons op de bank klimt.
Dan nog een tweetal foto's die waarschijnlijk nooit een fotowedstrijd zullen winnen, maar voor ons best wel wat betekenen:
Ook qua seizoen is de zomer afgelopen: afgelopen zaterdag een week geleden kondigde de herfst zich op overtuigende wijze aan middels een stevige storm. We zijn inmiddels best wel handig geworden in het nemen van de noodzakelijke maatregelen bij sterke wind, en we zijn dan ook bijna ongeschonden uit de strijd gekomen. Het meest kwetsbaar is altijd het tuinmeubilair, met name parasols en ligbedden, en deze keer ging er één (dichtgeklapte) parasol de lucht in, en werd een (vastgebonden) kussen van een ligbed af getrokken. Op het land was er wel wat schade: een aantal (meer als 10) olijfbomen omgewaaid. De temperatuur van het zwembad is inmiddels gedaald naar 25 graden: voor ons betekent dat het einde van het zwemseizoen...
Door al de drukte is het bijhouden van deze weblog de afgelopen maanden behoorlijk in het slop geraakt, maar met een beetje geluk gaat dat weer veranderen. Aan stof geen gebrek, er gebeurt hier altijd wel iets. Personeel zal altijd wel als een rode draad door ons leven hier lopen, WK voetbal staat voor de deur, de democratie Zuid Afrika staat zodanig onder druk dat er hier en daar gevaarlichten flikkeren, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar we blijven voor vandaag even 'dichter bij huis':
We hebben al eerder verteld dat we nieuwe Nederlandse (achter) buren krijgen: die zijn inmiddels begonnen met bouwen, en arriveerden een paar dagen geleden voor de eerste keer per eigen vliegtuig op hun pas schoongemaakte landingsstrip.
Via hun kregen ook weer luchtfoto's:
Hierop zijn de 'loopgraven' in onze nieuwe Japanse tuin te zien: sleuven voor water en electra.
Die zijn inmiddels dichtgegooid. Deze week beginnen we met de aanleg van een beekje, wat zal gaan ontspruiten uit die hoop stenen, om een kleine honder meter verder in de vijver uit te monden. Met die vijver gaat het wel goed: de waterlelies groeien en bloeien voortvarend.
Ook qua dierenleven in de vijver zijn er weinig klachten, zeker niet van Saartje!
Alleen zijn we niet zo blij met de manier waarop ze zich afdroogt...
... voordat ze bij ons op de bank klimt.
Dan nog een tweetal foto's die waarschijnlijk nooit een fotowedstrijd zullen winnen, maar voor ons best wel wat betekenen:
- De Afrikaanse Vlamboom, gedoneerd en geplant door Rita's moeder en Wim, is vorige week spontaan voor de eerste keer gaan bloeien;
- Gasten die al twee keer hier waren en in Oktober weer geboekt hebben wisten ons te vertellen dat één van de hier gemaakte foto's uitvergroot op linnen bij hun aan de muur hangt!
zondag, maart 14, 2010
Waar te beginnen...
Er is uiteraard nogal wat gebeurd de afgelopen maanden, en het valt dan ook niet mee de draad weer op te pakken. Dus beginnen we maar gewoon in het heden, want afgelopen week zijn we daadwerkelijk begonnen aan het project waar we al een hele poos over gezeurd hebben: onze Japanse tuin.
Maar het begin is gemaakt: m.b.v. een bulldozer zijn er wat niveau verschillen aangepast,
zijn er sleuven gegraven voor irrigatie en elektra,
en zijn er de nodige stenen verplaatst. In dit geval voor een nog te creëren waterpartij bij de ingang.
Aangezien we momenteel voor het overgrote deel gasten hebben die niet bij ons ontbijten (we zitten ook deze maand weer nagenoeg helemaal vol), hebben we nu eindelijk de tijd gevonden om aan dit project te beginnen.
En zo tussendoor gebeurt er nog van alles: zo zijn we bezig om een accreditatie te krijgen van de Zuid Afrikaanse vogelbescherming. We hebben inmiddels een indrukwekkende lijst van vogels die hier regelmatig te zien zijn,
deze Kingfisher is de meest recente toevoeging.
En Personeelszaken heeft zoals gewoonlijk ook weer het nodige nieuws. Om met het positieve te beginnen: Rita had Elsie op een bloemschik cursus ingeschreven.
Uiteraard moest zij vervolgens aan de andere dames (en ons) demonstreren wat zij geleerd had.
Minder goed nieuws is dat we een paar weken geleden onze voorman op een maandagmorgen dronken aantroffen, ergens in het riet, slapend. Hij is dus nu voorman-af, en staat streng onder curatele.
Maar we hebben een nieuwe voorman gevonden:
Maar het begin is gemaakt: m.b.v. een bulldozer zijn er wat niveau verschillen aangepast,
zijn er sleuven gegraven voor irrigatie en elektra,
en zijn er de nodige stenen verplaatst. In dit geval voor een nog te creëren waterpartij bij de ingang.
Aangezien we momenteel voor het overgrote deel gasten hebben die niet bij ons ontbijten (we zitten ook deze maand weer nagenoeg helemaal vol), hebben we nu eindelijk de tijd gevonden om aan dit project te beginnen.
En zo tussendoor gebeurt er nog van alles: zo zijn we bezig om een accreditatie te krijgen van de Zuid Afrikaanse vogelbescherming. We hebben inmiddels een indrukwekkende lijst van vogels die hier regelmatig te zien zijn,
deze Kingfisher is de meest recente toevoeging.
En Personeelszaken heeft zoals gewoonlijk ook weer het nodige nieuws. Om met het positieve te beginnen: Rita had Elsie op een bloemschik cursus ingeschreven.
Uiteraard moest zij vervolgens aan de andere dames (en ons) demonstreren wat zij geleerd had.
Minder goed nieuws is dat we een paar weken geleden onze voorman op een maandagmorgen dronken aantroffen, ergens in het riet, slapend. Hij is dus nu voorman-af, en staat streng onder curatele.
Maar we hebben een nieuwe voorman gevonden:
Abonneren op:
Posts (Atom)
