Het is al weer even geleden sinds het vorige bericht, wat overigens niet betekent dat hier niets gebeurt. We zijn gewoon druk, en zo hoort het natuurlijk ook in ons hoogseizoen. Want al zag het er een poosje geleden naar uit dat dit seizoen op een tegenvaller uit zou lopen, kunnen we nu per eind januari toch nog terugkijken op een hoger aantal gasten in de eerste 5 maanden (vanaf 1 september) in vergelijking met vorig jaar. Niet in de laatste plaats omdat we ook redelijk flexibel met onze prijzen omgaan: met name onze Last Minute Booking Special, waarbij gasten die 7 dagen of minder vóór aankomst boeken tot 30% korting krijgen, is een schot in de roos gebleken. Kortom, we zijn druk met waar we druk mee moeten zijn deze tijd van het jaar!


Wat altijd weer leuk is als er (onverwacht deze keer) mensen uit Geldrop hier te gast komen. In dit geval was het een schoenmaker die niet bij zijn leest blijft: Peter en Thea Klinkenberg waren vorige week hier


En tussendoor gebeurt er natuurlijk van alles; zo hebben we nu officieel nieuwe achterburen gekregen.



Jan en Fokelien wonen nu in hun stulp achter ons, 'Kunsenvliegwerk' genaamd, een afgeleide van hun passies.

En dan is het hier natuurlijk volop zomer, met temperaturen zo rond de 35 graden.

Onweersbuien hebben we hier niet vaak, maar afgelopen donderdag was het raak, letterlijk en figuurlijk! Toen het gerommel begon heb ik gelijk alle stekkers van kwetsbare elektrische apparaten eruit getrokken (dacht ik). Blikseminslag niet ver van ons veroorzaakte nogal wat schade:



De vaatwasser begon spontaan te roken en te stinken, ons adsl modem had het begeven, het hele draadloze internet netwerk wat we hier hebben lag (en ligt nog steeds) plat, en nog meer elektronica had de geest gegeven.

Maar daar komen we wel weer overheen, met een beetje geluk dekt de verzekering de schade. En er zijn trouwens veel belangrijkere dingen in het leven: gisteravond ging ik ergens een kraan open draaien om een hectare olijfbomen te besproeien. Boven op een elektriciteitspaal zat een uil, met de nieuwe maan op de achtergrond.



Helaas wist ik toen nog niet hoe je met ons toestel een tijdsopname kunt maken, maar nu weet ik dat wel.



En zo staat onze boeddha er 's avond bij.

Verder kunnen we iedereen die in Zuid Afrika zou willen gaan fietsen aanraden om een een kijkje te nemen op www.silverburg.eu.

Per rollator naar Kaap de Goede Hoop

Vanmiddag is hier de (relatieve) rust weergekeerd. De afgelopen weken was het hier volle bak wat gasten betreft, maar zoals het er op dit moment naar uit ziet hebben we de komende week maar één huisje bezet. Al die drukte viel samen met het bezoek van Rita's moeder en partner Wim, die hier kort voor Kerst arriveerden en afgelopen dinsdag weer terugkeerden naar Nederland. Ondanks de drukte zijn het een paar fijne weken geworden, en de tachtigers hebben hebben zich kranig gedragen!

Als het zo uitkwam ontbeten ze samen met onze gasten, andere keren regelden ze zelf hun ontbijtje, terwijl wij met gasten bezig waren. "Als het zo uitkwam" had eigenlijk alles te maken met de nationaliteit van de gasten, om in schoonmoeders termen te spreken: Ze hebben ons vroeger de Catechismus geleerd, maar een beetje Engels was nu toch ook wel gemakkelijk geweest...

Ook hadden we in die drie weken een behoorlijke hittegolf: een dag of 4 temperaturen van boven de veertig graden. Waarbij het leven hier zo ongeveer tot stilstand komt: vóór de middag kan er nog wat gedaan worden, maar ná de middag is het gewoon je gemak houden ergens in de schaduw. De temperatuur van het zwembad bereikte een recordhoogte van 35 graden! Juist in die periode is Rita met haar moeder voor een dag of vier naar Kaapstad en omstreken geweest, en hebben zodoende de grootste hitte ontweken (in Kaapstad, bij de zee, is de temperatuur meestal zo'n 5 graden lager als in Robertson).



En het bewijs is geleverd: met een rollator kun je nog een héél eind komen...



Kaap de Goede Hoop bijvoorbeeld!

Ondertussen moest ik hier op de winkel passen, maar gelukkig was er hulp:



Buurvrouw Fokelien en Wim hielpen met de was: in het drukke seizoen draaien we hier 4 tot 5 machines (in één van de twee machines die we hier hebben gaat 13 kg ...) per dag!

En vorige week hebben we weer een dag of vijf een helikopter op ons grasveldje gehad.



Het was alweer de derde keer dat ze hier waren, en deze keer bleven ze vier dagen. Althans, dat was de bedoeling, want toen ze afgelopen donderdag wilden vertrekken, waren de weersomstandigheden onderweg van dien aard dat ze niet weg konden. Een nacht langer bij ons blijven was ook geen optie, want wij zaten volgeboekt. Uiteindelijk hebben we ze een nacht onder kunnen brengen bij buurman Rosendal, en vrijdag konden ze uiteindelijk vertrekken.
Allemaal heel leuk en stoer, zo'n helikopter op je grasveld, maar hij staat wel verschrikkelijk in de weg bij het maaien!

PS: Pas afgelopen week zijn de eerste ambachtelijk verstuurde Kerst/Nieuwjaarskaarten vanuit Nederland hier aangekomen. Bij deze 'baie dankie' voor alle goeie wensen voor het komende jaar!

Kerst 2010

Dit is een speciale Kerst voor ons, niet in de laatste plaats vanwege speciale gasten, die ondanks de barre weersomstandigheden op tijd op Schiphol wisten te komen, en het geluk hadden dat de vlucht 'gewoon' (met anderhalf uur vertraging) doorging.



Woensdagmorgen arriveerde Rita's moeder, samen met partner Wim, in Kaapstad, en zijn na even bijkomen van een reis van bijna 24 uur al weer heel aardig gewend aan de aangename temperaturen hier. En gelijk zorgden ze voor een primeur: een rollator maakt inmiddels deel uit van het dagelijkse straatbeeld hier.



Op Kerstdag maakte uiteraard het lokale kerstkoor weer zijn opwachting,



wat tot een traditie is uitgegroeid en steeds weer zeer gewaardeerd wordt door onze gasten (in dit geval behalve schoonmama en Wim echtparen uit Boekel en Canada).

En dan nog even over de bonussen die net voor het weekend van 18 December zijn uitbetaald. Vorig jaar hadden we dus het probleem gehad dat na uitbetaling van de bonussen een aantal mensen niet of zwaar beneveld op kwamen dagen. Dit jaar hadden we het bonusstelsel op een aantal punten aangepast, zo wordt bij bepaalde mensen de bonus niet in één keer uitbetaald, maar uitgesmeerd over een aantal maanden. Ondanks de 'voorzorgsmaatregelen' verliep de maandagmorgen niet geheel volgens plan: Eén personeelslid moest naar het politiebureau om aangifte te doen van wat haar was overkomen, vervolgens kwam de politie achterom om een ander personeelslid te ondervragen, en die werd even later meegenomen. En dan was er nog iemand die met haar kind naar het ziekenhuis moest. Dus de helft van het personeel was er niet. Het politie-verhaal is met een sisser afgelopen, en gelukkig kunnen we positief afsluiten: voor het éérst is er gedurende de afgelopen feestdagen (1e, 2e en 3e Kerstdag) personeel op komen dagen!

Van alles wat

Soms droom ik stiekem weleens dat ik 's morgens wakker wordt en dan de komende dag helemaal niks heb te doen... Voorlopig zit dat er nog even niet in, er gebeurt hier altijd wel wat. Zo werden we een week of twee geleden op de hoogte gesteld dat er verandering kwam in het aanbod van tv-programma's. Even ter verduidelijking: zoiets als een kabel kennen we hier niet, óf je hebt een ouderwetse tv-antenne op dak en ontvangt gratis een aantal kanalen van de lokale publieke omroep, of je hebt een schotel en ontvangt via DSTV tegen betaling (Euro 60 per maand) ruim 100 kanalen, waaronder BVN (Beste van Nederland en Vlaanderen) van de Nederlandse Wereldomroep, met o.a. het NOS Journaal, Studio Sport, De wereld draait door, Nieuwsuur, Pauw en Witteman, Boer zoekt Vrouw, en ga zo nog maar even door. Ook nog een aantal BBC en sportkanalen worden hier regelmatig bekeken. Nu heeft DSTV besloten om per 1 februari te stoppen met het uitzenden van de Nederlandse BVN kanaal. Het goede nieuws was dat BVN uit ging zenden via een andere satelliet, en wel gratis. Voor Nederlanders in Zuid Afrika die Nederlandse tv willen blijven ontvangen komt het er op neer dat er een nieuwe schotel aangeschaft moet worden, en een nieuw kastje wat het signaal van de schotel begrijpbaar maakt voor de tv. De reguliere manier om met dit soort dingen om te gaan is om de lokale tv-installateur in te schakelen en die het allemaal te laten regelen. Maar een aantal redenen heeft ons ertoe doen besluiten om zelf maar eens aan de gang te gaan:

• onze lokale tv-installateur heeft ons al eens eerder een poot uitgedraaid;
• pure technische interesse: zelf met zo'n veredelde pannendeksel het signaal vinden en opvangen van een satelliet die zo ergens op ruim 37 duizend km afstand rondzweeft;
• Volgens een oud-Hollands gebruik: geld besparen.
  

Om een lang verhaal kort te maken: het is allemaal gelukt. Wel heeft het een dag of drie geduurd,



maar mede dankzij de hulp van Rinze is het gelukt om tegen minimale kosten Nederlandse tv-programma's uit de lucht te halen. En momenteel heeft elk journaal / weerbericht hier uiteraard een hoog ontspanningsgehalte...

Overigens heeft bovenstaand relaas betrekking op alle Nederlanders in Zuid Afrika, dus zéér binnenkort komt er voor andere doe het zelvers een verslag van hoe we dit project tot een goed einde hebben gebracht op http:/www.mallowdeen.com/html/bvn.htm.

Ander onderwerp: de kersen zijn hier (Ceres, een kleine 100 km hier vandaan) rijp, en dan gaat Rita kersen plukken. Er is hier de afgelopen dagen nogal wat kersenjam geproduceerd, om nog maar te zwijgen over de kersenpannenkoeken! Wel heeft ze zich afgelopen vrijdag verstapt en waarschijnlijk haar enkel verzwikt. Morgenvroeg moet ze naar het ziekenhuis om foto's te laten maken, de dokter wil zeker zijn dat er niets gebroken is.



Dan kwam er afgelopen week nog zomaar een schildpad aangelopen,



en eergisteren kregen we ook nog gasten uit Nederland, die wegens weerproblemen omgeleid waren, en hun bagage was niet meekomen. Best wel apart om hier en nu mensen binnen te krijgen met sneeuwlaarzen aan... Vanmorgen zijn ze vertrokken naar het volgende adres, en hun bagage was er nog steeds niet.

En zojuist bleek dat er ergens achterin een waterleiding gesprongen is. De hoofdleiding heb ik inmiddels afgesloten, en morgenvroeg zien we wel verder.
Morgen kan best wel interessant worden, want afgelopen vrijdag hebben we de functioneringsgesprekken met het personeel gevoerd, en zijn de bonussen uitbetaald...

De zomer is laat!

Alhoewel we al sinds een hele tijd overdag heel mooi weer hebben, half bewolkt, temperaturen van hoog in de twintig, en een zwembad met water nét onder de dertig graden, is het nog niet écht zomer. De wind die laat in de middag opsteekt is koel en na zonsondergang (rond 7 uur) moeten we meestal naar binnen.
Het voordeel van deze situatie is dat we nog steeds kunnen tuinieren en planten, en er is dan ook behoorlijk vooruitgang geboekt in de Japans geïnspireerde tuin.



Zo zie je sinds kort, als je bij ons binnen komt rijden, aan de rechterkant tussen de olijvenboompjes in de verte een vreemdsoortig bouwsel.



Een prominente plaats is ingeruimd voor de boeddha, die al sinds geruime tijd opgeslagen was, eerst in de schuur, later in de tunnel, maar nu heeft hij zijn eigen plekje.

Verder valt er nog te vermelden dat we ons wagenpark verjongd hebben. Tot voor kort verplaatsten wij ons middels twee auto's, die samen 22 jaar oud waren en samen ruim 320.000 kilometer op de teller hadden staan.



Eén van de twee, de Toyota Corolla (6 jaar, 161.000 km), hebben we (met weemoed) ingerolen, tegen een Nissan met een moeilijke naam, die wat hoger op zijn pootjes staat.

En dan nog iets wat hier zich alweer een paar maanden geleden afspeelde: We kregen bezoek van de tuinvereniging van het nabijgelegen Montagu.



Dat is dan zo'n inspirerende gelegenheid waarbij je geïnteresseerde mensen een rondleiding geeft,



en probeert uit te leggen wat we hier aan het doen zijn. En altijd komt de vraag: hoelang zijn jullie hier al?



In de archieven kwam ik deze foto tegen: gedateerd 10 December 2004.



Grofweg dezelfde foto, maar dan 6 jaar later...