skip to main |
skip to sidebar
Morgen precies 2 weken geleden piepten we ertussen uit, zo voelt dat altijd als wij op vakantie gaan. Eigenlijk helemaal ten onrechte, want we wisten dat Mallowdeen Gardens in goede handen was bij Sanja en Leo. Het meeste personeel was ook op vakantie, alleen Poppie zou 2x per week inkomen om e.e.a in huis een beetje bij te houden. En er zouden geen gasten zijn, althans dat was de bedoeling. Dat pakte later toch weer een beetje anders uit...
Maar even terug naar 2 weken geleden, waarbij we in kleine kring het feit vierden dat ik ruim 50 jaar geleden het levenslicht aanschouwde. Heel gezellig, heel intiem, met mensen waarbij ik mij thuis voel. En daags daarop vertrokken we, met een kleine 4000 km voor de boeg. Zuid Afrika is een verschrikkelijk groot land, met veel plekken waar wij nog nooit geweest zijn. Wij begonnen onze vakantie in het Addo Elephant Park, zo'n 650 km ten oosten van ons. We zijn er al een aantal keer geweest, maar wij vinden het een heerlijke plek om tussen wild in hun natuurlijke omgeving te vertoeven.
En zoals de naam het al aangeeft, daar kom je olifanten tegen, maar ook nog veel meer dieren en niet te vergeten de (roof)vogels!
De volgende stop was Chintsa aan de Wild Coast, een overnachting onderweg naar Durban.
De Wild Coast is verlaten, ruige stranden, waar we al eerder waren. En waar 's avonds de heerlijkste verse visgerechten ter tafel komen...
Toen verder gereden naar Durban, met ruim 3 miljoen inwoners één van de grotere steden van Zuid Afrika. En het mag dan wel winter zijn hier, winter is nog niet zo beroerd:
Wij hebben hier tijdens onze (winter!) vakantie eigenlijk ideale omstandigheden gehad: temperaturen ergens tussen 20 en 30 graden, bijna altijd korte broeken weer. En
Vanaf Durban is het een gooi (200 km) naar de Drakensberge, het hoogste gebergte in Zuid Afrika. We praten hier over bergen van ruim 3000 meter hoog, met sneeuw bedekte toppen. Wandelen is daar fantastisch, en dat is wat we daar gedaan hebben.
En daar zit je echt in Afrika:
en een kwartier wachten totdat de koeien overgestoken zijn, dat hoort erbij.
Tot besluit zijn we voor een drietal nachten neergestreken in Jeffreys Bay, aan de kust, waar we behalve strandwandelingen
ons helemaal te buiten zijn gegaan aan zaken die wij in Robertson normaal gesproken niet tegenkomen, zoals: verse kabeljauw, kreeft thermidor, en aanverwante artikelen.
En vanaf vanmorgen zijn we weer terug in de werkelijkheid gegooid: één tuinman belde gisteravond dat hij pas tegen de middag zou komen, vanmorgen belde een tweede dat hij vandaag niet in kon komen, en de derde is gewoon niet op komen dagen.
Dank voor alle verjaardagskaarten!
Haast onopgemerkt draaien we momenteel een beter laagseizoen in vergelijking met afgelopen jaren. Vorig weekend hadden we de twee huisjes voor twee dagen bezet door vakantiegangers, de week daarvoor en afgelopen week een aantal gasten die voor zaken in de regio waren. En dit weekend zouden we ook weer twee huisjes bezet hebben, waaronder een bruidspaar. Maar er klopte iets niet: wanneer mensen bij ons onderdak boeken, dan vragen wij standaard een aanbetaling van 50%, en in beide gevallen werd er niet aanbetaald. En dit weekend kwam er dan ook niemand opdagen...! Voor ons leverde dat dit jaar het 2e weekend zonder gasten op, met geneugten als uitslapen en zo, luxes die we normaal niet kennen.
Komend weekend is alles weer helemaal volgeboekt, en dit keer allemaal gasten die hier al een aantal keren hebben gelogeerd. En die komen echt wel, daar zijn we zeker van. We zullen dan ook weer eens een paar foto's maken, want dat is er de afgelopen weken bij ingeschoten.
Maar we klagen zeker niet over het weer! Winter is hier het regenseizoen, en we hebben best veel regen gehad, dit jaar. Op dit moment, halverwege het jaar, zitten we al over het jaarlijkse gemiddelde van 200 mm, wat tegelijkertijd betekent dat we al het dubbele van de totale neerslag van 2010 hebben gehad. Maar gelukkig waren het voornamelijk 'zachte buien', geen hoosbuien zoals we al eerder hebben gehad.
En nu is al weer sinds een paar weken zeer zonnig en aangenaam weer, temperaturen lopen op tot ergens vooraan in de twintig, om na zonsondergang weer terug te gaan naar onder de 10 graden. Dus om 5 uur gaat hier nog steeds de kachel aan. Maar het is wel heel werkzaam weer, en er gebeurt hier echt wel het een en ander. 
Zo zijn onze daken inmiddels geverfd (geheel uitgevoerd volgens ARBO normen...),
Rita is begonnen met het snoeien van de olijfbomen, een gigantisch karwei (we praten hier over meer als duizend bomen!). Maar elke dag is ze een paar uur in de boomgaard bezig.
En dan hebben we hier een Hamerkop. We hebben deze vogel al vaak gezien, maar nooit de gelegenheid gehad om hem te fotograferen. Het is een vrij grote watervogel, aast met name op kikkers, en zit hier 's morgens wel eens bij het zwembad. Nu kwam ik hem tegen bij onze vijver.
Yvonne en Herman van Soekershof, hier een paar honderd meter vandaan, hebben besloten om het wat kalmer aan te gaan doen, Soekershof is per eind deze maand verkocht. Vanmiddag hebben de Nederlands-talige buren haar ter afscheid een lunch aangeboden.
V.l.n.r: Gina (Olive Garden), Ilse (Rosendal), Rita, Fokelien, Yvonne, de Nederlandstalige dames van Klaasvoogds.
En ja, er zijn luxe paarden en werkpaarden...
Afrikaans is een mooie taal: een tijdje geleden bleef onze accountant pijnlijk in gebreke in het tijdig opleveren van onze financiële jaarstaten. Toen die uiteindelijk kwamen vroeg ik waarom ze te laat waren, en het antwoord was: "daar is nie een verskoning nie, ons moet net die kop laat hang". Die uitdrukking is ook helemaal van toepassing op het feit dat we zo lang niets van ons hebben laten horen!
Dat wil overigens niet zeggen dat we niks gedaan hebben de afgelopen maand: we zijn druk bezig om Mallowdeen Gardens klaar te stomen voor het volgende seizoen. Daar komt nogal wat bij kijken:
- elk jaar is er veel schilderwerk: alle ligbedden, patio meubels, hangmatten, bijzettafeltjes moeten geschuurd en geverfd worden. Mede dankzij het feit dat er nogal wat regen was, en daar goed op geanticipeerd (als er regen voorspeld werd, dan werd tuinmeubilair de tunnel in gesleept) hebben, zijn we hiermee klaar. Ook ramen / deuren / kozijnen van de huisjes zitten weer in een verse laag verf.
- Rita is bezig om alle gordijnen te vernieuwen. De stof is gekocht, de maten zijn opgenomen, het wachten is op de nieuwe gordijnen.
- In Kaapstad hebben we nieuw meubilair en parasols aangeschaft.
- Technische inspectie: alle kranen schoonmaken, douchevloeren opnieuw behandelen, douchekoppen ontkalken, wc-brillen vervangen waar nodig (2 dit jaar!)
Dat is wat we gedaan hebben, en voor de komende weken staan er nog een paar projecten klaar:
- we gaan de daken van ons huis verven: omtrent 400 m2 golfplaten schoonspuiten en 2x verven;
- de bestrating bij de huisjes (ruim 200 m2) moet vervangen worden, dit willen we ook zelf gaan doen.
Qua timing is dat allemaal niet zo eenvoudig, want we moeten bijna altijd rekening houden met gasten (afgelopen weekend was dit jaar het eerste weekend dat wij met zijn tweetjes alleen op Mallowdeen Gardens waren...).
En als we het toch over groot onderhoud hebben, onze vakantieplannen beginnen vaste vormen aan te nemen. De tweede helft van Augustus willen we graag met de auto naar het dak van Zuid Afrika gaan: de Drakensbergen.
... krijgen we hier de trein weer behoorlijk op de rails! En dat moet ook, het leven gaat door. Wat niet weg neemt dat zowel Rita als ik redelijk ernstig onderuit gehaald werden door de recente gebeurtenissen, en daarin schuilt dan ook de reden waarom het zo lang geleden is dat we iets van ons hebben laten horen. Maar wij hebben hier gekozen voor een levensstijl waarbij het geen optie is om bij de pakken te blijven neerzitten, want 's morgens om acht uur vragen een zestal (nu nog 5, kom ik nog op terug) personeelsleden om sturing, en serviceverlening voor gasten is er altijd, ook al zijn ze er niet, ze kunnen elk moment achterom rijden.
Maar afgelopen week hebben we in ieder geval een punt kunnen zetten achter de olijvenoogst: vorige week werd de laatste vracht afgeleverd:
Zo'n veertien kistjes á 20 kg gingen naar onze buren: Olive Garden, 
Die produceren olijfolie, daar worden onze kistjes gewogen, en gaan de pers in.
En een meter of tien verderop komt er dan een straaltje olijfolie tevoorschijn.
Ruim één ton olijven hebben we de afgelopen weken geoogst, en wat nog veel belangrijker is, we hebben veel geleerd over het oogstproces van van de verschillende soorten olijven die we hebben.Ondertussen is het hier echt winter, overdag een graad of 16, 's avonds alle kachels aan, en 's morgens soms rijp op het gras. De bloem van de maand, daar kunnen we echt niet omheen, dat is wederom de Kniphofia!
