De kop is er (bijna) af

Eind November nadert met rasse schreden, en daarmee zitten de eerste drie maanden van dit seizoen er voor ons al weer bijna op. We hebben het al eerder laten doorschemeren: dit wordt zakelijk geen record seizoen. Europa houdt de hand op de knip, en dat merken we hier nu. Niet dat hierdoor de hele toeristenindustrie hopeloos in mekaar is getuimeld, maar we zien duidelijke verschillen op met voorgaande jaren. Zo zitten we momenteel al een hele week helemaal vol, maar vanaf morgen staan 2 van de 3 kamers gedurende een week leeg, zoals het er nu naar uitziet. We zagen het al een tijdje aankomen dat dit seizoen anders zou verlopen als de vorigen, en daarom adverteren we sinds vorige maand een speciale Last Minute aanbieding: mensen die boeken minder als zeven dagen vóór aankomst krijgen omtrent 30% korting. De diepere gedachte hierachter is simpel: als we dan toch kamers vrij hebben, is het beter om ze te vullen, al is het dan tegen gereduceerd tarief. En het lijkt te werken, we hebben hierdoor al een redelijk aantal nachten extra verkocht. Mede hierdoor hebben we gedurende de eerste drie maanden ongeveer hetzelfde aantal overnachtingen gehad als tijdens dezelfde periode vorig jaar, maar qua inkomsten komen we een stuk (20%) lager uit.

Maar we komen niet om van de honger: de komende maanden staan in het teken van de fruitoogsten. Nog niet zolang geleden betekende dat dat het fruit van het seizoen verschrikkelijk goedkoop in de winkel kwam, nu hoeven we daarvoor niet meer naar de winkel!



De abrikozen zijn rijp, en Rita heeft vorige en deze week zo'n 30 potten jam gemaakt (Op jaarbasis gaan er hier tijdens ontbijt meer als honderd potten jam door...).



Papaja's hebben we ook voldoende,



De artisjokken eten we niet, we vinden de bloemen te mooi!



De vijgen komen eraan, en hetzelfde geldt voor:



passievruchten,



peren,



en natuurlijk de druiven!

En dan hebben we nog pruimen, amandelen, perziken, bananen, frambozen, en over een paar maanden...



... olijven!
Het ziet er naar uit dat we de eerste olijven kunnen gaan oogsten (rond Pasen) van de stekjes die we 3 jaar geleden geplant hebben.

Verre Vriend(inn)en

Alweer ruim twee weken geleden arriveerde "De Krans" in Kaapstad, een gebeurtenis waar Rita lang naar uitgekeken heeft. "De Krans" staat voor een viertal meiden die in 1969 samen werkzaam waren bij de Gemeente Geldrop. En sindsdien regelmatig contact gehouden hebben. Helaas kon Gerrie (Sanders) er niet bij zijn, maar met Tonnie (van de Ven) en Ine (van Ravenstein) en haar man hebben we een paar gezellige weken achter de rug. En vanwege het rustige seizoen konden we alle tijd aan deze gasten besteden, iets wat in het verleden wel eens anders is geweest!

Rita had het bezoek goed voorbereid: ze ging hun bij aankomst ophalen vanaf het vliegveld en samen bleven ze een paar nachten in Kaapstad. Rita had ook passend vervoer en een reisgids geregeld. Want 4 personen + bagage van 3 personen is een beetje veel voor ons Toyotatje. Maar we kennen hier iemand die als reisgids met mensen in een busje door Zuid Afrika en Namibië toert, en die hadden we ingeschakeld tijdens de eerste dagen.



Zodoende stonden ze de volgende dag al boven op de Tafelberg, en hebben veel bekende en minder bekende plekjes in de Kaapstreek bezocht.



Rechts op de foto Monique, de reisgids.



Voor November waren de temperaturen aan de lage kant: vandaar dat er 's avonds regelmatig truien, jassen en vesten aan te pas kwamen.



Kennismaking met olifanten in Knysna.



We hebben ze ook kennis laten maken met het openbaar vervoer in deze omgeving: we gingen op een warme, zonnige dag met de trekker de berg op.



Maar boven op de berg, op 1500 meter hoogte, met uitzicht op Robertson (helemaal links op de foto), bleek het toch weer een stuk kouder te zijn!

Nu zijn ze weer thuis, en daar is het nóg kouder...

Eindelijk een fatsoenlijke regenbui!

Één van de grote verschillen tussen het leven in Nederland en hier op het platteland van zuidelijk Afrika is wel de invloed van het weer op ons dagelijks leven. Met name water is een kostbaar goed in deze streek, waar per jaar gemiddeld 200 mm regen valt (ter vergelijking: in Nederland valt gemiddeld zo'n 800 mm regen per jaar). Dit kalenderjaar was tot op heden erg droog: tot gisteren was er ongeveer 65 mm gevallen, en wij leven in een winterregenvalgebied, dus theoretisch/statistisch hebben we het gehad voor dit jaar. Daar is vandaag zo'n 30 mm bijgekomen, de eerste serieuze regenbui in 2010.



Juist voor zonsondergang brak de zon door, met een regenboog als gevolg.

Dan schuldigen we jullie nog foto's van van het huisvesting project, wat onze planning behoorlijk op zijn kop heeft gezet.



Hier is Clara, zij verblijft in dit huisje met haar 3 van haar 4 kinderen. Het huis bestaat uit twee kamers + een badkamer.



Hier Elsie, helemaal blij met voor het eerst in haar leven een plek voor haarzelf.

En soms hebben onze gasten een unieke gelegenheid om te kijken hoe het leven van ons personeel eruit ziet.



In dit geval sprongen Ellie en Theo op het bakkie om een kijkje te nemen. Niet dat we er een toeristenattractie van maken, maar mensen met een serieuze interesse stellen we graag bloot aan het alledaagse leven hier in Zuid Afrika.

Ondertussen tuinieren we voort:



Afgelopen week is er grasveld van 450 m2 aangelegd. Niet zoals je dat in Nederland zou doen: de normale opties daar zijn zaaien of graszoden leggen. Wij hebben gekozen voor een goedkopere methode: de kanten afsteken van bestaande grasperken (moest toch gebeuren) en die uitplanten in het nieuwe grasperk.



En dit moet een dak boven het hoofd worden voor de boeddha.

Een nieuw fenomeen...

We hebben momenteel iets aan de hand waar we nog even aan moeten wennen: er komen minder toeristen richting Zuid Afrika! In September leek er weinig of niets aan de hand, we hadden ongeveer hetzelfde aantal gasten als vorig jaar, voor het overgrote deel Zuid Afrikaanse gasten. En een paar maanden geleden meldden we al dat er nogal wat mooie boekingen binnenkwamen voor ons hoogseizoen (November t/m Februari). Maar waar iedereen stiekem verwacht had dat het voetbalgebeuren voor extra business zou zorgen, komen er maar weinig nieuwe boekingen binnen. Het lijkt erop dat we zakelijk gezien een minder seizoen gaan draaien. Daar liggen we overigens niet echt wakker van: Met de boekingen die we hebben komen we het seizoen goed door, en we houden meer tijd over voor dingen die we óók graag doen!

Op dit moment bijvoorbeeld hebben we één van de twee huisjes en het Appartement bezet, met (Nederlandse) gasten die al voor de derde keer hier logeren. Het ene paar blijft hier een week, het andere paar voor een langere periode. Dan groeit er toch en soort van band waardoor voor ons "werk" gewoon prettig en gezellig wordt. Het feit dat we hier momenteel prachtig weer hebben (vandaag hebben we 34 graden op de thermometer gehad!) helpt natuurlijk ook. Morgen gaan we ze op een "braai" trakteren.

Nog een paar foto's:

Laatste onderhoud voor het nieuwe seizoen;



Mallowdeen Gardens in lentetooi:

Inhaalslag

We waren gebleven bij zondag 29 Augustus, de dag dat we terugkwamen van onze vakantie, lekker uitgerust, en blij dat thuis alles dik voor elkaar was dankzij de goede zorgen van Jan en Han.
Op maandag begon het gewone leven weer: om 08:00 was het personeel (4 van de 6 hadden ook een week vakantie gehad) er weer, en na een week van afwezigheid was er uiteraard werk genoeg. Gelijk 's morgens kwamen zowel Elsie als Clara met hun problemen. Laten we maar met Elsie beginnen, zij werkt tenslotte al ruim 4 jaar hier. Elsie begon bij ons in 2006 op 17-jarige leeftijd. Haar moeder is alcoholiste en wil niets van haar weten, en haar vader is niet in beeld. Elsie is opgegroeid bij ooms / tantes / nichten, en vroeg van de (lagere) school gehaald om te gaan werken op het land. De laatste tijd woonde ze hier in de buurt (een uurtje lopen!!!) bij een nicht, maar die gooide haar het huis uit. Elsie had een plan gemaakt: ze wilde geld van ons lenen om wat planken en golfplaten te kopen. In Ashton, zo'n 8 kilometer hier vandaan had ze een plekje gevonden (waarschijnlijk hardstikke illegaal) waar ze een huisje in mekaar wilde laten timmeren: ze wilde nu onderhand wel eens een plekje voor haarzelf hebben. Daar hadden wij alle begrip voor, maar voor ons was dat geen gelukkige oplossing voor haar probleem. Een aantal jaren geleden hebben we Elsie ook geld geleend om haar eigen huisje te bouwen in Robertson, en dat is in een groot fiasco uitgelopen. En daar komt dan nog bij dat als zij in Ashton zou gaan wonen, zij voor ons verloren zou zijn. Er is namelijk geen openbaar vervoer, en personeel 's morgens ophalen kunnen we niet, omdat de morgen voor ons juist de drukste tijd is in het seizoen.

Clara kwam een redelijk identiek probleem: zij werd uit huis gezet door haar vriend. Clara heeft 4 kinderen, 2 van een vader die al jaren uit beeld is, en twee van haar (voormalige) vriend. Zij is meerdere malen mishandeld door die laatste, die daarvoor ook veroordeeld is. En die dus maar besloot om haar met kinders en al het huis uit zetten.

Om een lang verhaal kort te maken: twee van onze personeelsleden zochten dringen onderdak. Gelukkig vonden we bij Gina en Fernand van Olive Garden begrip voor onze problemen en zij bleken bereid om twee leeg staande werkershuisjes aan ons te verhuren. Dus togen wij meteen aan het werk om die een beetje op te knappen, want die stonden al jaren leeg, en hadden een beetje aandacht nodig. Dachten we, maar dat viel tegen! Bijna drie weken zijn we daar met het voltallige personeel bezig geweest om die huisjes weer bewoonbaar te maken.
Maar vorige week waren we zover dat de dames in konden trekken, en sindsdien zijn we druk bezig geweest om achterstallig werk hier bij ons weer in te lopen. We hebben nog geen tijd gehad om foto's te maken, maar die komen nog.

Wat afgelopen week zomaar even via e-mail binnenkwam: we hebben nu een officiële stempel van de lokale Vogelbescherming gekregen.


Hiermee hopen we nog meer vogelliefhebbers deze kant op te krijgen!

De komende week wordt ook weer redelijk spannend: we gaan weer op volle kracht verder in de Japanse tuin, als de weersvoorspellingen uitkomen zouden we wel weer eens kunnen gaan zwemmen, en met een beetje geluk krijgen we komende week een nieuw vervoermiddel.